'Arts handelde zorgvuldig bij actieve levensbeëindiging peuter'

In dit artikel:

Voor het eerst is in Nederland het leven beëindigd van een kind jonger dan 12 jaar volgens de regeling die daarvoor sinds 2024 bestaat. Het gaat om een kind dat bij overlijden bijna 2 jaar oud was. Het werd na 26 weken zwangerschap geboren en liep ernstige hersenschade op. Daardoor had het dagelijks meerdere epileptische aanvallen, kon het niet praten of nauwelijks zien en kampte het met hoestbuien, slikproblemen en voortdurende benauwdheid. Medicatie hielp onvoldoende en veroorzaakte zware bijwerkingen.

De ouders vroegen de behandelend arts om het leven van hun kind te beëindigen, omdat de toestand volgens onafhankelijke artsen uitzichtloos, onomkeerbaar en niet voor verbetering vatbaar was. Ook alternatieve medicijnen brachten geen verlichting. Andere mogelijkheden, zoals stoppen met vocht en voeding of palliatieve sedatie, werden in deze situatie niet als een beter alternatief gezien.

Een speciale beoordelingscommissie concludeert dat de arts zorgvuldig en binnen de criteria van de regeling heeft gehandeld. Deze vorm van levensbeëindiging heet geen euthanasie, omdat kinderen onder de 12 jaar juridisch niet zelfstandig om euthanasie kunnen verzoeken. Nederland is het eerste land met een specifieke regeling voor kinderen van 1 tot 12 jaar die ondraaglijk en uitzichtloos lijden; de praktische uitvoeringsregels zijn nog niet volledig vastgelegd.

De melding van het sterfgeval kwam eind vorig jaar binnen bij het ministerie van Volksgezondheid. Het oordeel van de commissie is doorgestuurd naar het Openbaar Ministerie, dat nog kan besluiten tot strafrechtelijk onderzoek. Volgens kinderarts Eduard Verhagen blijft de zaak daarom juridisch en ethisch zeer ingewikkeld, omdat het leven werd beëindigd van iemand die daar niet zelf om kon vragen.