Voor de Palestijnen gaan de verkiezingen in Israël tussen de duivel en Beëlzebub

In dit artikel:

Israël gaat dinsdag naar de stembus voor verkiezingen die volgens de auteur vooral draaien om de machtsstrijd tussen het kamp van premier Benjamin Netanyahu en dat van oppositieleider Gadi Eisenkot. Geen van beide blokken lijkt zonder steun van Arabische partijen in de Knesset een meerderheid te kunnen vormen. Die samenwerking hebben beide uitgesloten, waardoor een brede coalitie of een langdurige politieke impasse waarschijnlijk is. Voor de Palestijnen biedt geen van de mogelijke uitslagen volgens de auteur perspectief.

De auteur stelt dat Israël internationaal steeds meer wordt gezien als verantwoordelijk voor het geweld in het Midden-Oosten. Tegelijkertijd leeft onder veel Joodse Israëli’s het historische gevoel dat zij, gezien eeuwen van vervolging en de Holocaust, vooral door militaire macht veiligheid kunnen afdwingen. Na de Hamas-aanval van 7 oktober 2023 is de Israëlische samenleving volgens hem sterker dan ooit tegen de Palestijnen verenigd. De regering voert sindsdien een zeer harde koers: Gaza is grotendeels verwoest en op de Westelijke Jordaanoever wordt het Palestijnen steeds moeilijker gemaakt, terwijl internationale tegenstand beperkt blijft.

Daar staat tegenover dat Israël zijn regionale positie heeft versterkt. Het onderhoudt vrede met Egypte en Jordanië, heeft nauwe contacten met de Verenigde Arabische Emiraten en werkbare verhoudingen met Saoedi-Arabië. Volgens de auteur kan deze combinatie van militaire hardheid en diplomatieke normalisering uiteindelijk echter leiden tot een nog bloediger escalatie.

Als mogelijke uitwegen noemt hij drie scenario’s: verdrijving van de Palestijnen en één Israëlische staat, een volledig Palestijnse staat, of een door de internationale gemeenschap afgedwongen tweestatenoplossing. Hij bepleit dat de Europese Unie Israël stevige sancties oplegt als het de toegang tot Gaza niet opent en de Westelijke Jordaanoever niet aan de Palestijnen teruggeeft. Ook moet Europa de Arabische partijen in de Knesset steunen, omdat zij volgens hem nodig zijn om de geweldsspiraal te doorbreken. Tot slot roept hij op het Europese debat over Israël en Palestina minder door haat en wederzijdse beschuldigingen te laten bepalen.