Volgens VS-gezant Tom Barrack moet de westerse inmenging in het Midden-Oosten bestaan uit minder geweld en meer economie

In dit artikel:

Tom Barrack, sinds 2024 opnieuw een invloedrijke Amerikaanse gezant in het Midden-Oosten, probeert via deals, economische prikkels en regionale akkoorden Iraanse invloed terug te dringen. De 79-jarige zakenman en oud-trumpdonor reist langs Ankara, Damascus, Beiroet, Bagdad en Tel Aviv om dossiers aan elkaar te koppelen: in Syrië hielp hij bij een grotendeels vreedzame overdracht van Koerdisch gebied aan Damascus, in Irak zet hij sjiitische milities onder druk om zich te ontwapenen, en in Libanon zoekt hij een route om Hezbollah stap voor stap te verzwakken.

Het artikel schetst Barrack als iemand die al jaren gelooft dat economische vooruitgang veiligheid brengt: werk en investeringen moeten radicalisering vervangen, niet alleen in woorden maar via concrete afspraken met de Golfstaten, Turkije en de VS. Die lijn staat tegenover de traditionele Amerikaanse aanpak van militaire interventie, die volgens Barrack in Irak en elders vooral chaos opleverde. In Irak lijkt zijn aanpak voorlopig resultaat te hebben: sommige sjiitische milities kondigden wapens inleveren aan, en de regering koos een premier met minder directe banden met Teheran.

In Libanon onderhandelt Barrack over een raamwerk waarbij Hezbollah uit het zuiden verdwijnt, het Libanese leger meer controle krijgt en economische steun uit Qatar en Saoedi-Arabië de plaats inneemt van Iraanse financiering. Tegelijk blijft de situatie precair: Hezbollah, Israël en Iran kunnen het akkoord laten ontsporen, en ook de Houthi-aanvallen en de spanning rond de Straat van Hormuz laten zien dat Teheran nog altijd drukmiddelen heeft. De kernvraag blijft of Barracks belofte klopt dat een inkomen en regionale welvaart geweld kunnen vervangen, of dat de regio opnieuw ontspoort zodra de machtspolitiek terugkeert.