Vogels kijken in het leefgebied van de tijger

In dit artikel:

Natuurfotograaf Marc Guyt bezocht India voor een scoutingtrip naar mogelijkheden voor een vogelfotoreis, waarbij tijgers en andere zoogdieren een extra trekpleister vormden. Zijn reis voerde onder meer langs Jim Corbett National Park aan de voet van de Himalaya, de Kosi-rivier en de vogelrijke omgeving van Pangot.

Tijdens een korte ochtendsafari in Jim Corbett volgde de groep verse tijgersporen en alarmroepen van herten en langoeren. Een tijger liet zich echter niet zien. Wel kwamen de reizigers een kudde Aziatische olifanten tegen, waaronder kalfjes en een bronstige volwassen stier. Omdat ze de dieren niet wilden insluiten of hinderen, hielden chauffeur en gids veilige afstand. Voor de vogelfotografie was het bezoek wel succesvol, met onder meer steenortolanen, een chestnut-capped bee-eater en een changeable hawk-eagle in fraai ochtendlicht. Een tweede bezoek bleek zonder voorafgaande reservering niet mogelijk.

Guyt benadrukt dat India de bescherming van nationale parken en tijgerreservaten steeds verder aanscherpt. Het aantal bezoekers en jeeps is beperkt, safari’s vinden slechts enkele uren per dag plaats en voertuigen volgen vaste routes in toegewezen zones. Chauffeurs worden officieel opgeleid en iedere jeep krijgt een parkgids mee. Ook worden leefgebieden uitgebreid en soms dorpen verplaatst om natuurgebieden met elkaar te verbinden. Ecotoerisme levert werk en inkomsten op voor omwonenden en draagt bij aan het beheer van de parken. De voortdurende aanwezigheid van bezoekers maakt het bovendien moeilijker voor stropers om ongezien toe te slaan. Tegelijkertijd blijven strikte regels nodig om te voorkomen dat safari’s dieren verstoren.

Bij de Kosi-rivier zocht de groep tevergeefs naar de ibisbill en rotskruiper, soorten die daar later in de winter overwinteren. Wel bood het gebied goede kansen op onder meer spotted forktail, redstarts, river lapwing en de grote crested kingfisher. In de rivierbedding vond Guyt vervolgens verse pootafdrukken van een volwassen mannetjestijger, op slechts enkele honderden meters van een huis. De wandeling terug door het bos voelde daardoor aanzienlijk minder ontspannen.

Enkele dagen later verbleef de groep op ongeveer 2.000 meter hoogte in de Jungle Lore Birding Lodge bij Pangot. De beboste omgeving en de drinkvijver van de lodge trokken veel vogels, zoals de Nepalfazant, red-billed blue magpie en verschillende laughing-thrushes. ’s Nachts wordt er soms een luipaard gezien. Tijdens het schoonmaken van de vijver hoorde Guyt vanuit de bergen langdurig het roepen van een tijgerin. De volgende ochtend lagen op de route naar hoger gelegen graslanden opnieuw tijgersporen, vermoedelijk van hetzelfde dier. De fazanten waarop de fotografen hoopten, werden gezocht langs een pad dat letterlijk door de voetafdrukken van de tijger liep.

Hoewel Guyt tijdens deze reis geen tijger rechtstreeks zag, heeft hij eerder een uitzonderlijk spannende ontmoeting gehad in Bandhavgarh National Park. Daar viel een tijgerin onverwacht een open jeep aan en bleef ze meerdere keren op het voertuig afkomen. De chauffeur wist telkens op tijd weg te rijden. De tijgerin bleek volgens een gids berucht om haar prikkelbare karakter en wilde meer afstand dan normaal. De ervaring maakte diepe indruk, maar de safari werd voortgezet: uiteindelijk kregen de vogels weer de volledige aandacht.