Voetbalouders met korte lontjes? Niet op het Pinkstertoernooi van Blauw-Wit: 'Ik zeg niks, want ik heb geen idee wat ze moeten doen'
In dit artikel:
Op het Pinkstertoernooi van ASV Blauw-Wit in Sloten, waar op Pinksterzondag ruim vierhonderd kinderen (5–11 jaar) in 45 teams uit Amsterdam en omgeving spelen, valt één onderwerp telkens op: ouders met een kort lontje langs de lijn. Hoewel de sfeer overwegend vrolijk is — zon, springkasteel en veel spelplezier — hebben vrijwel alle ouders en bestuursleden wel een verhaal over grensoverschrijdend gedrag.
Bestuursvoorzitter Ammar Khawaja noemt het probleem vooral zichtbaar bij de betere jeugdteams en legt de oorzaak deels bij ouders: zij weten soms niet welke rol van hen verwacht wordt en fungeren niet als rolmodel. Hij vertelt dat incidenten variëren van luid schelden tot het samenspannen tegen een kind; één geval leidde ertoe dat een 10‑jarige stopte met voetballen. Coördinator Sonja Tielemans benadrukt dat ook bij meidenteams ouders zich kunnen misdragen en herinnert aan een vraagtekens zaaiende vader die zijn keepende dochter steeds uitschold — “ik zag haar ineenkrimpen”, aldus Tielemans — waarna zij zulke ouders de kantine instuurt om af te koelen.
Het fenomeen is niet lokaal: uit onderzoek van het Mulier Instituut blijkt dat negatief gedrag van ouders toeneemt en dat 85 procent van bestuurders van teamsportclubs dergelijke problemen signaleert. De KNVB registreert jaarlijks honderden voortijdig gestaakte wedstrijden na incidenten. Landelijke acties zoals de campagne ‘Papa, waarom schreeuwt die meneer zo?’ en NOC*NSF’s Week van de Scheidsrechter proberen aandacht te vragen voor de ‘verhuftering’ van amateurvoetbal.
Blauw-Wit trekt concrete lijnen: vanaf volgend jaar komen verplichte ouderavonden waarin gedrag langs de lijn wordt uitgelegd, er komen stewards om te de-escaleren en bij hardnekkig wangedrag volgt een consequentie richting het kind (van de wedstrijd halen of terugplaatsen naar een lager team) — een lastige maar volgens Khawaja soms noodzakelijke maatregel. De groei van de club van 13 naar 400 jeugdleden sinds 2019 maakt controle moeilijker; waar vroeger iedereen elkaar kende, is dat sociale toezicht afgenomen.
Tegelijk zijn er ook ouders die rust uitstralen en het spel de ruimte geven. Appie Amri houdt zich voorbeeldig aan de afspraak “achter het hek blijven”, en Melanie van Beek houdt zichzelf stil omdat ze niet weet wat ze moet roepen — en geniet gewoon van het spel. De club hoopt met voorlichting en toezicht de positieve kant van jeugdvoetbal te bewaren en kinderen de ruimte te geven om zonder druk te leren en te spelen.