Nieuwe realiteit voor inwoners Golfstaten: 'Sommige mensen blijven constant binnen'
In dit artikel:
Golflanden raken steeds meer in het conflict met Iran betrokken door Iraanse vergeldingsaanvallen, waardoor de hoge veiligheidsgraad in de regio op de proef staat. NU.nl sprak met twee Nederlandse expats in de Golf om te horen hoe zij de situatie ervaren en of ze nog veilig genoeg voelen om te blijven.
Ronald Koornneef (44) woont met zijn gezin sinds zes jaar op Yas Island in Abu Dhabi. Eind vorige maand schrok hij van harde knallen toen raketten boven de stad werden neergehaald door het luchtafweersysteem; later volgden moeilijker te onderscheppen drones. Volgens hem zijn naast militaire doelen ook civiele objecten geraakt: kortgeleden vielen er inslagen op twee Amazon-datacenters in de VAE, waardoor AWS-diensten uitvielen en veel websites, waaronder van banken, slecht bereikbaar waren. Ook energie- en waterinfrastructuur en olieopslaglocaties zouden door aanvallen hebben geleden. Koornneef zag uiteenlopende reacties onder bewoners: sommigen blijven binnen of zijn gevlucht, anderen gaan weer naar buiten en doen alsof er weinig aan de hand is. Hij en zijn gezin zitten tijdelijk in een hotel omdat hun huis op de gebruikelijke vliegroutes ligt; nachten worden vaak verstoord door overvliegende drones en militaire vliegtuigen. Hoewel hij benadrukt dat van de bijna tweeduizend afgevuurde drones er volgens hem maar vijftig een doel troffen en de kans persoonlijk klein lijkt, zegt hij dat hij zal vertrekken als civiele doelen structureel onder vuur komen. Hij waardeert de aanpak van de Emiratische regering en merkt dat autoriteiten burgers oproepen terughoudend te zijn met het verspreiden van ongeverifieerde beelden en berichten.
Edo Swart (54) woont al 25 jaar in Doha en runt een bloemengroothandel; hij ontvangt regelmatig waarschuwingsmeldingen en voelt soms de lucht trillen wanneer intercepties dichtbij plaatsvinden. Hij vertrouwt op het Qatarese luchtafweer en blijft vanwege zijn bedrijf met 450 medewerkers voorlopig in Qatar. Swart erkent dat ook civiele infrastructuur schade oploopt en dat brokstukken soms in woongebieden belanden, met verwondingen tot gevolg. Via expatnetwerken en de Nederlandse ambassade wordt veel informatie gedeeld; volgens hem voelen de meesten zich veilig genoeg om te blijven, hoewel enkelen zijn vertrokken.
Kort samengevat variëren reacties van paniek tot relatieve kalmte: veel expats houden vast aan werk en leven in de regio dankzij vertrouwen in militaire bescherming en informatie van autoriteiten, maar een toenemend aantal heeft (tijdelijk) gekozen voor vertrek als voorzorg.