Vijlbrief (D66) geeft toe dat 29.700 arbeidsmigranten via een sluiproute om onze regels heen komen, en laat Portugal en Polen gewoon bepalen wie hier werkt

In dit artikel:

Nederland gaf vorig jaar 2.530 gecombineerde vergunningen voor verblijf en arbeid af aan werknemers van buiten de EU. Tegelijk werden 29.700 derdelanders gemeld die via een ander EU-land in Nederland kwamen werken. Zij waren bijvoorbeeld in dienst van een bedrijf in Polen, Litouwen, Portugal of Duitsland en werden vervolgens tijdelijk naar Nederland gedetacheerd. Volgens Europese regels is dat toegestaan wanneer zij in het andere EU-land over een geldige verblijfs- en werkvergunning beschikken. Daardoor kunnen zij de strengere Nederlandse toelatingsregels omzeilen, zoals ook minister van Economische Zaken Hans Vijlbrief (D66) in een brief aan de Tweede Kamer erkent.

Het aantal meldingen steeg van 18.200 in 2021 naar 29.700 in 2025, een groei van ruim 60 procent. De werkelijke omvang ligt vermoedelijk hoger: eerder onderzoek van Panteia wees erop dat ongeveer 38 procent van de gedetacheerde werknemers niet wordt gemeld. Als dat percentage ook hier geldt, gaat het om circa 48.000 mensen. Ook het aantal aanvragen voor een Nederlandse verblijfsvergunning bij detachering langer dan drie maanden nam toe: van 450 in 2020 naar 4.400 in 2025. Eind augustus 2026 stond de teller al op 5.000. Volgens Vijlbrief wijst dit er mede op dat steeds meer werknemers langer in Nederland blijven.

De Tweede Kamer vroeg in 2024 al om maatregelen tegen deze constructie. Het kabinet heeft nu een conceptbesluit opgesteld dat naar verwachting op 1 juli 2027 ingaat. Het voorstel bevat echter geen verbod of maximum. Bij de beoordeling moet worden meegewogen of iemand vooraf minstens drie maanden in het andere EU-land werkte en daar na afloop van de klus kan terugkeren. Daarbij moet Nederland rekening houden met het Europese vrije verkeer van diensten.

De brief noemt verschillende gevolgen. De werknemers zijn kwetsbaar voor uitbuiting, terwijl Nederlandse bedrijven volgens de minister te maken kunnen krijgen met oneerlijke concurrentie doordat over deze werknemers geen Nederlandse belastingen en premies worden betaald. Critici wijzen daarnaast op de extra druk op huisvesting en op het verlies aan nationale zeggenschap over de arbeidsmarkt. Voorstanders kunnen daartegenover stellen dat bedrijven deze werknemers nodig hebben en dat Europese regels grensoverschrijdende dienstverlening beschermen.

Tijdens een commissiedebat met Vijlbrief wil de Tweede Kamer bespreken of de maatregelen verder moeten gaan, met strengere meldplicht en harde grenzen aan de inzet van werknemers via andere EU-landen.