Vijfentwintig jaar na zijn dood vertellen zijn (klein)dochters over 'vrije vogel' Tokkel. 'Ondanks heftig verleden nog altijd geliefd'

In dit artikel:

In café De Witte Bal in Assen brandt al 25 jaar een kaars bij de foto van Robert Willem Imker (1948–2001), beter bekend als Tokkel: de muzikant-zwervende local die in de stad een mythische status kreeg. Zijn dochters Sascha (54) en Bluma (50) en kleindochters Shoschana (36), Romany (33) en Tjaya (24) houden zijn herinnering levend in de kroeg waar ze werken en waar bezoekers nog vaak over ‘die leuke, kleurrijke zwerver’ praten.

Imker groeide op, leerde gitaar spelen en startte in 1968 met zijn broer Remco de band Sound of Ymker. Het hoogtepunt van die periode was een optreden op het festival dat later Lowlands zou worden. Uiteindelijk verdwenen die muzikale ambities in de schaduw van drank- en drugsverslaving, waarna Imker langdurig op straat leefde en zich in het centrum van Assen een bekend gezicht maakte — altijd op zoek naar “een guld’n voor een fles wijn”, een beeld dat vele stadgenoten is bijgebleven.

Voor zijn familie was het leven met Tokkel dubbel: herinneringen aan spontane, Europese autovakanties en zijn liefde voor muziek wisselden af met schaamte en pijn. Toen Sascha en Bluma nog kinderen waren, scheidde hun ouders en raakte hun vader steeds vaker buiten het gezinsleven. Hij kon moeilijk binnen blijven en trok geregeld de straat op; contact met zijn dochters bleef sporadisch en vaak publiekelijk zichtbaar, wat in de puberteit lastig was. Tegelijk erkennen de zussen dat hun moeder stabiliteit bracht en dat de band tussen hen hecht is gebleven door wat ze samen hebben meegemaakt.

Hulpverleningspogingen faalden, ook een poging van vriend en artiest Herman Brood om Imker tijdelijk in het gareel te krijgen. Brood was aanwezig bij de uitvaart en legde een gitaar op de kist; maanden later pleegde hij zelf zelfmoord. Imker overleed op 4 februari 2001 op 52‑jarige leeftijd. Zijn laatste jaren waren zwaar en hij weigerde veelvuldig hulp.

De familie legt uit waarom Tokkel tot een lokale legende is uitgegroeid: de combinatie van muziek, humor, de link met Herman Brood en de romantiek rond de zwerversbestaan. Die mythe leeft voort — in verhalen, de wekelijkse aandacht in het café en in 2023 in de vorm van een portret in theater De Nieuwe Kolk. Voor de kleindochters is hij vooral een kleurrijke voorvader: geen klassieke opa, maar een verhaal dat ze met een knipoog blijven vertellen.