Vijf zoons voetballen nog één keer samen voor ongeneeslijk zieke moeder Roelie (55) uit Elim. 'Zo lang ik langs de lijn kan zitten, hoor ik er bij'

woensdag, 15 april 2026 (19:42) - Dagblad van het Noorden

In dit artikel:

Roelie Doldersum (55) uit Elim, bij wie darmkanker met uitzaaiingen naar de longen is vastgesteld en die terminaal is verklaard, krijgt donderdagavond een wens in vervulling: haar vijf zonen spelen nog één keer samen in één elftal op het sportpark van SC Elim. De wedstrijd begint op 16 april om 19.00 uur; de tegenstander is DKB uit De Krim, dat dit seizoen kampioen werd en promoveert naar de vierde klasse. Het elftal van de familie wordt geleid door Jan-Otto Benjamins en Janko Metselaar; DKB staat onder begeleiding van Kelvin Centen.

Roelie woont met haar man Gerrit (54) in Elim; hun zoons zijn Mike (29), Daymen (27), Jay (25) en de tweeling Senn en Boaz (21). Voetbal is diepgeworteld in het gezin: jarenlang stond Roelie fanatiek langs de lijn en ze was zelfs jeugd­bestuurslid bij de club. Vijf jaar geleden kantelde het gezinsleven door de kankerdiagnose; sindsdien leeft Roelie naar eigen zeggen op ‘restenergie’ en zijn haar mogelijkheden om wedstrijden bij te wonen sterk afgenomen. Ze zegt open over haar situatie: “Ik ben ernstig ziek,” en ze vreest niet zozeer de dood, maar het gevoel er niet meer bij te horen.

De wedstrijd is door vriendin Rolanda ten Cate georganiseerd, met medewerking van de club en een randprogramma inclusief twee volkszangers in de kantine na afloop. Oorspronkelijk stond de gebeurtenis gepland voor 2 mei, maar vanwege Roelies verslechterende conditie is die naar voren gehaald. Voor het gezin en de lokale gemeenschap is het meer dan een wedstrijd: het is een moment van samenzijn, verbondenheid en waardering. De jongens, van wie er drie in de hoofdmacht van SC Elim spelen en anderen elders actief zijn, zien het als een laatste bijzondere ervaring voor hun moeder; Roelie hoopt zoveel mogelijk langs de lijn te staan en wil lachend én emotioneel afscheid nemen.

De avond symboliseert de rol van amateurvoetbal als sociale spil: een club die een familie ondersteunt in moeilijke tijden en een gelegenheid biedt om gezamenlijk herinneringen te maken.