Vijf bevers afgeschoten in Groningen: 'Niet leuk om er bij te zijn'

In dit artikel:

In de provincie Groningen zijn de afgelopen maanden vijf bevers gedood omdat ze zich in laaggelegen gebieden ophielden waar hun graafwerk de waterveiligheid ernstig in gevaar kon brengen. De dieren werden eerst gevangen en daarna door bevoegd personeel van de waterschappen afgeschoten; dit gebeurt volgens beverconsulent Cindy de Jonge in een kooi en met een gericht schot om lijden te voorkomen. De Jonge erkent dat het ingrijpen pijnlijk is: “Leuk is het niet”, maar noemt het soms onvermijdelijk om draagvlak voor de soort te behouden.

Groningen en Drenthe tellen gezamenlijk bijna 570 bevers en de verwachting is dat de populatie verder groeit en zich uitspreidt. Sinds 2021 geldt een beverbeheerplan dat het gebied opdeelt in groen, oranje en rood. In groene zones worden bevers beschermd, in oranje zones worden ze streng gevolgd en de rode zones — vaak laaggelegen gronden die bij beschadigde oevers en dijken kunnen overstromen — zijn feitelijk verboden terrein. Tot 2025 werden jonge, rondtrekkende bevers uit de rode zone regelmatig gevangen en herplaatst; de laatste herplaatsing naar de Ruiten Aa vond plaats in juli 2025. Inmiddels zijn er geen geschikte groene locaties meer beschikbaar, zodat afschot het enige resterende instrument is.

Het beheerplan benadrukt dat doden geen structurele remedie is: vrijgekomen plekken worden snel door andere dieren ingenomen. De Jonge wijst erop dat het een politieke keuze is hoeveel ruimte en middelen (zoals bevergaas en dijkbescherming) men wil inzetten om bevers te tolereren zonder risico’s voor de waterveiligheid. Noord-Nederland loopt hierin niet voorop — in Limburg zijn al honderden bevers afgeschoten — wat de spanning tussen natuurherstel en menselijke veiligheid onderstreept.