Vier jaar na corona-Spelen: nog steeds liever geen handen schudden

In dit artikel:

Het contrast tussen de Winterspelen in Peking (vier jaar geleden) en die in Milaan is groot: waar in Peking de tribunes vaak leeg waren en sporters dagelijks getest werden, gelden nu geen testverplichtingen meer en mogen fans, familie en vrienden gewoon komen aanmoedigen. Toch houdt het Nederlandse team onder leiding van NOC*NSF-chefarts Maarten Moen nog altijd hygiënemaatregelen om ziektes te beperken die prestaties kunnen schaden — zelfs een verkoudheid kan decimeters of tienden van een seconde schelen en daarmee posities bepalen.

Het Nederlandse hygiëneprotocol, dat deels al sinds 2010 bestaat, richt zich op drie pijlers: sociaal gedrag (bijv. geen handen schudden), handhygiëne (handen wassen na gemeenschappelijk bestek of het aanraken van klinken) en luchtweghygiëne (advies om in vliegtuig of bus een mondkapje te dragen). Deze regels zijn advies, geen dwang; het doel is een werkbare balans tussen preventie en het niet te strak maken van sporters.

Het nut van zulke voorzorgen bleek vorige week toen een uitbraak van het norovirus onder Finse ijshockeysters leidde tot de uitstelling van de wedstrijd Finland–Canada. Ook persoonlijke herinneringen illustreren het verschil: schaatsster Melissa Wijfje beschrijft Peking als een strak afgesloten omgeving met nauwelijks contact met de buitenwereld, terwijl partners zoals Coen Rijpma nu weer naar de Spelen kunnen reizen en hun sporters persoonlijk kunnen steunen — al blijft de spanning groot zolang hun partner aan belangrijke wedstrijden deelneemt.