Via de kunst van Paula Rego geeft Karina Holla angst een gezicht

In dit artikel:

Karina Holla draagt in haar nieuwe voorstelling De Kussenman de geest van de Portugese kunstenares Paula Rego het theater in. De actrice, midden tachtig maar nog steeds fysiek imponerend — wit geschminkt, haar strak naar achteren en met een scherpe, indringende blik — geeft een impressionistische levensschets van Rego zonder haar naam expliciet te noemen. Beelden van haar figuratieve werk, vaak met pastelkrijt gemaakt, worden op achterdoeken geprojecteerd en vormen het visuele kader.

Holla wisselt portretten van Rego af met drie macabere vertellingen van de Britse toneelschrijver Martin McDonagh, waarvan het titelverhaal teruggrijpt op een van zijn stukken. De mix van beeldende kunst en theater legt thema’s bloot die Rego zelf ook bezighield: de confrontatie met angst en pijn, het schilderen als uitweg en protest, en de traumatische herinneringen uit de vroege jeugd. Holla laat Rego’s ervaring van meerdere abortussen en haar weigering zich door conventies te laten beperken, emotioneel en fysiek voelbaar worden; ze gebruikt lichaamstaal en geïsoleerde poses om die innerlijke nood zichtbaar te maken.

De projecties tonen ook de grimmige sprookjesachtige taferelen die Rego schilderde na inspiratie uit McDonaghs verhalen — kinderlijke slachtofferschap en alledaagse wreedheid die voortkomen uit verlatenheid en angst. Holla’s spel komt het sterkst tot leven in haar groteske, ingeleefde gebaren en huiveringwekkende poses; die momenten zijn het meest meeslepend. Tegelijk had de voorstelling volgens de criticus soms nog ruimer mogen inzetten op dit fysieke spel, want juist dan wordt de theatrale kracht van Holla het meest voelbaar.

Kortom: De Kussenman is een onderhoudende kruisbestuiving van podium en schilderkunst die de donkere, confronterende kanten van Rego’s werk en McDonaghs verhalen overtuigend belicht.