Verzekeringsdirecteur Frouwke (39) uit Zuidlaren teelt nu haar eigen groentes en kruiden: 'Ik ontdekte dat ik heel goed kan omgaan met niets moeten'
In dit artikel:
Net buiten Zuidlaren runt Herder sinds maart 2025 Oogstland, een zelfvoorzienende voedseltuin op zesduizend vierkante meter grond die ze huurt van een boer. Ze teelt groenten, kleinfruit en kruiden zonder pesticiden of kunstmest. Mensen nemen een abonnement en mogen op basis van vertrouwen zelf oogsten; de plek fungeert daarnaast als ontmoetingsruimte met oogstfeesten en activiteiten. Haar ambitie is ook sociaal: mensen met weinig geld moeten er gratis groenten kunnen halen.
Tot voor kort leidde Herder een heel ander leven. Met een financiële achtergrond begon ze bij PwC en bouwde ze een carrière op bij Autotrust in Assen, waar ze via verschillende functies uitgroeide tot directeur. Haar werk bracht haar veel verantwoordelijkheid, veel vergaderen en veel reizen — soms ruim 35.000 kilometer per jaar. Financieel zat ze goed, maar er knaagde iets: een verlangen om iets zinnigers en tastbaars te doen dan bestuurlijke gesprekken voeren.
Dat zaadje voor groen zat er al van kinds af aan; haar vader had een volkstuin en ze hield zelf altijd een moestuin. Kleine incidenten en reflectieve impulsen — een ontwapenende opmerking van een collega, een cursus bij de Voedseltuinders in Nijmegen en het lezen van Rutger Bregmans Morele ambitie — deden de twijfel groeien. In april 2024 stopte ze met haar directeurschap. De maanden daarna waren zoekend en soms onrustig: zonder titel en deadlines ontdekte ze wie ze was buiten haar functie en dat ze goed kon omgaan met ‘niets moeten’.
Vervolgens koos ze bewust voor praktisch werk: geen grote bestuursfunctie meer, maar een tuinderij waar ze eerlijk en duurzaam brood kan verdienen. Het vinden van geschikte grond was lastig, maar uiteindelijk vond ze een plek en startte Oogstland. Ze noemt het werk extreem bevredigend: met haar handen in de aarde, zien groeien en contact met mensen geven haar voldoening. Spijt heeft ze niet: „Nee, geen moment.”
Haar verhaal is opgenomen in de rubriek De Ommezwaai, die Noordelingen portretteert die het roer omgooiden. Oogstland past in een bredere beweging van kleinschalige, maatschappelijk betrokken voedselinitiatieven zoals CSA’s en voedseltuinen, waar duurzaamheid en directe verbinding tussen producent en consument centraal staan.