Verzekeraar beschuldigt klant van brandstichting, maar moet €125.000 uitkeren

In dit artikel:

Een verzekeraar beschuldigde de eigenaar van een chalet ervan dat hij zijn chalet zelf in brand had gestoken om een uitkering te krijgen. Na de brand was de schade door een expert vastgesteld op €125.000. Een anonieme tip bij het Centrum Bestrijding Verzekeringscriminaliteit vormde de aanleiding voor een uitgebreid fraudeonderzoek.

De verzekeraar wees op verschillen tussen de verklaringen van de man en de registratie van de slagboom bij het vakantiepark. De chaletbezitter kon zich door de stress en chaos rond de brand niet alle tijdstippen precies herinneren. Volgens Kifid waren zijn verklaringen echter voldoende plausibel en consistent. De anonieme tip bevatte wel enkele juiste achtergrondgegevens, maar leverde geen objectief bewijs voor brandstichting of opzettelijke misleiding.

Kifid oordeelde dat de verzekeraar niet aan zijn bewijslast had voldaan. Bij een fraudebeschuldiging moet de verzekeraar aantonen dat een klant bewust onjuiste informatie gaf om een uitkering te ontvangen waarop hij geen recht had. Vermoedens, interpretaties en een onbevestigde anonieme melding zijn daarvoor onvoldoende.

De verzekeraar moet daarom de volledige brandschade van €125.000 betalen, vermeerderd met wettelijke rente vanaf 3 juli 2025, en €1.450 aan juridische kosten vergoeden. Ook moeten de interne en externe frauderegistraties en de melding bij het fraudebestrijdingscentrum worden verwijderd. De verzekeraar moet bovendien afzien van de onderzoekskosten en de verzekering desgewenst herstellen. De uitspraak is bindend, behoudens beperkte beroepsmogelijkheden binnen Kifid.

De chaletbezitter kreeg geen vergoeding voor vervangende woonruimte en pachtkosten, omdat hij die uitgaven onvoldoende had onderbouwd. De uitspraak benadrukt dat verzekeraars fraude mogen onderzoeken, maar klanten niet op basis van alleen verdenkingen als fraudeur mogen behandelen. Een externe registratie kan immers toekomstige verzekeringen bemoeilijken.