Verrek, La France Insoumise heeft ook actiegroepen in Nederland

In dit artikel:

De Vlaamse publicist Mia barones Doornaert stelde bij WNL op zondag dat de Franse radicaal-linkse partij La France Insoumise (LFI) van Jean-Luc Mélenchon een ‘monsterverbond’ met de islam heeft gesloten. Volgens haar delen extreemlinks en islamisten vooral hun afkeer van Amerika, het Westen en Israël en vormen zij daardoor een gevaar voor de democratie.

De schrijver van het opiniestuk onderzoekt die beschuldiging aan de hand van LFI’s activiteiten en partijprogramma. De partij heeft inmiddels ook actiegroepen in Nederland, onder meer in Den Haag, Leiden, Delft en Amsterdam. Die organiseren bijeenkomsten, nemen deel aan demonstraties en proberen contact te zoeken met gewone burgers.

In het programma ziet de schrijver echter geen streven naar meer invloed voor de islam. LFI benadrukt juist de Franse laïciteit, met een strikte scheiding tussen kerk en staat. De partij wil onder meer de overheidsaanpak van sektarisme onafhankelijker maken, religieuze symbolen alleen beperken wanneer dat voor een functie noodzakelijk is en het Observatorium van de Laïciteit herstellen. Ook pleit zij voor sterkere persvrijheid, absolute bronbescherming, meer zeggenschap van burgers over publieke media en het aanpakken van mediaconcentratie rond de rechtse miljardair Vincent Bolloré. Seksuele diversiteit moet volgens het programma ruim baan krijgen.

Economisch wil Mélenchon de Franse economie stimuleren met publieke investeringen, waaronder de bouw van 400.000 woningen en een herstructurering van de auto-industrie richting goedkope elektrische auto’s. De partij wil de rente op staatsobligaties die de Franse centrale bank bezit niet langer laten rondgaan tussen bank en staat. Critici, onder wie Christine Lagarde, zien dat als strijdig met neoliberale en Europese regels, terwijl LFI benadrukt dat het niet om een formele kwijtschelding van de schuld gaat.

Ook in de landbouw kiest LFI voor een sterke overheidsrol. Boeren die biologisch gaan werken zouden schulden kunnen laten kwijtschelden, schadelijke bestrijdingsmiddelen worden verboden en minimumprijzen moeten boeren beschermen tegen machtige tussenhandelaren, agrobedrijven en supermarkten. Verder wil de partij het Europese landbouwbeleid hervormen, kleine boeren bevoordelen, uit het Mercosur-verdrag stappen en de lokale autonomie vergroten.

Volgens de schrijver is LFI daarmee duidelijk radicaal links en staat haar programma juist ver af van het islamisme. Het enige duidelijke raakvlak is de kritische houding tegenover Israël en de steun voor de Palestijnse zaak, die voortkomt uit LFI’s antikoloniale buitenlandse politiek. De partij wil bovendien nieuwe internationale allianties, minder afhankelijkheid van de NAVO en meer samenwerking met Afrika en op technologisch gebied. De conclusie luidt dat de beschuldiging van een islamistisch ‘monsterverbond’ niet door het partijprogramma wordt gedragen. Tot slot wijst de schrijver erop dat ook het toeslagenschandaal, problemen bij het UWV en de Groningse aardgasaffaire aandacht moeten houden.