Verplicht Mandarijn op school vervreemdt jonge Tibetaan van eigen cultuur

In dit artikel:

De Chinese volkscongres keurde op 12 maart een wet goed die alle kinderen in het land verplicht Mandarijn te leren; de regels treden op 1 juli in werking. Scholen moeten in het Mandarijn lesgeven en kinderen zouden al vóór de kleuterleeftijd de “nationale gedeelde taal” moeten beheersen. Overheidscommunicatie moet standaard in het Mandarijn plaatsvinden en waar lokale talen nog gebruikt worden, krijgt Mandarijn voorrang en zichtbaarheid. Ouders krijgen de taak hun kinderen niet alleen taal maar ook liefde voor de Communistische Partij bij te brengen; de staat zal burgers begeleiden bij het ontwikkelen van een “juiste kijk” op geschiedenis, cultuur en religie en het afwennen van wat als “verouderde gewoonten” wordt bestempeld. Tegelijk bevordert de wet etnische vermenging, onder meer door huwelijken tussen verschillende etnische of religieuze groepen aan te moedigen en gemengde wijken te stimuleren.

De maatregel volgt op een langdurige verharding van Peking tegenover minderheden — in het bijzonder de Oeigoeren in het noordwesten, die vanaf 2014 grootschalig werden opgesloten in “heropvoedingskampen”. China telt officieel 55 minderheden met honderden eigen talen en gewoonten; critici vrezen dat de nieuwe wet hun autonomie en culturele rechten verder uitholt en de juridische bescherming van minderheidstalen wegneemt. Australische onderzoeker James Leibold noemt de wet de juridische bekroning van Xi Jinpings harde lijn, bedoeld om één nationaal bewustzijn te smeden. Tegenstanders waarschuwen ook dat wie Mandarijn niet goed beheerst sociaal en economisch kan worden achtergesteld, wat de marginalisering van minderheidsgroepen kan versterken.