Vernietigend rapport zonne-energie verdwijnt in la

In dit artikel:

Zonnepanelen gelden in Nederland als een belangrijk klimaatmiddel, maar een eind 2024 opgesteld rapport zet daar stevige vraagtekens bij. De analyse van de Public Buyers Group voor Duurzame Zonnepanelen, een samenwerkingsverband van overheidsbedrijven, gemeenten, waterschappen en een energiebedrijf, concludeert dat de uitstoot van productie, transport en installatie van panelen vaak pas na meer dan 25 jaar wordt “terugverdiend” via schone stroom. Omdat de verwachte levensduur van veel panelen rond de 12 tot 15 jaar ligt, zouden ze volgens het rapport in de praktijk eerder extra opwarming veroorzaken dan beperken.

Het onderzoek, gebaseerd op literatuurstudie en gesprekken met experts, wijst vooral naar de productie in China als grote bron van CO2-uitstoot. Daar komt veel silicium, glas, aluminium en ander materiaal vandaan, terwijl de stroommix nog zwaar leunt op kolen. Voor zonnepanelen op daken rekent het rapport met ongeveer 1440 kilo CO2 per geïnstalleerde kilowatt; voor zon op land en water zou dat nog hoger liggen. In totaal zou de Nederlandse voorraad van circa 30 gigawatt aan panelen al een zeer grote productiegerelateerde uitstoot hebben veroorzaakt.

Een extra probleem is dat panelen steeds vaker worden uitgeschakeld door overaanbod op het stroomnet, waardoor ze minder stroom leveren dan waarop de klimaatberekeningen zijn gebaseerd. Een anonieme betrokken expert zegt dat dit hem van overtuigd voorstander in een tegenstander heeft veranderd. Het ministerie van Economische Zaken erkent dat het rapport bekend is, maar legt het naast zich neer omdat de conclusies volgens het departement niet genoeg aansluiten bij gangbare wetenschappelijke inzichten. Wel zegt het ministerie dat de CO2-voetafdruk van zonnepanelen inmiddels strenger wordt meegenomen in subsidies en regels, zoals de SDE++-regeling.