Kindermishandeling Stadskanaal: 'Geen incident, maar patroon van marteling'

In dit artikel:

Twee vrouwen van 31 en 33 jaar zijn gisteren door de politie aangehouden in een zaak van extreem kindermisbruik. In het dossier staan gruwelijke feiten: een meisje en een jongen zouden herhaaldelijk zijn geslagen, geschopt en opgesloten in een kelder. Het meisje raakte door ondervoeding meerdere keren in het ziekenhuis; bij een opname moest zij zelfs in coma worden gehouden vanwege haar uiterst slechte toestand. De zaak speelt in Stadskanaal.

De moeder van het meisje vertelde de kinderrechter dat zij handelde onder dwang van haar vriendin, de moeder van de jongen. Volgens het vonnis oefende die vriendin “aanzienlijke invloed” uit: zij zou opdrachten hebben gegeven en druk hebben gezet om mishandelingen te filmen. Er zijn aanwijzingen dat beelden als bewijsmateriaal bestaan en soms onder plegers worden verspreid.

Klinisch psycholoog Leony Coppens kwalificeert het misbruik als structureel en doelbewust, niet als een eenmalige uitbarsting. Volgens haar gaat het om een patroon van opsluiting, steeds strenger wordende straffen en het onthouden van basisbehoeften zoals voedsel. Coppens wijst erop dat in internationale (vooral Amerikaanse) studies dit type ‘child torture’ vaker door vrouwen wordt gepleegd — vaak moeders of stiefmoeders — maar dat in Nederland het onderwerp nog sterk in de taboesfeer zit. Daardoor ontbreekt herkenning, onderzoek en gegevens over frequentie en daders.

Volgens het ministerie van VWS zijn jaarlijks naar schatting bijna 119.000 kinderen slachtoffer van mishandeling in brede zin (ook verwaarlozing). In deze zaak waren er al meerdere meldingen: zo signaleerde de school van het 6-jarige meisje dat zij vaak vermoeid en koud was, klagen over honger, weinig energie had en soms tijdens de les in slaap viel. Diverse instanties deden in de loop der jaren meldingen bij Veilig Thuis, maar de signalen werden niet voldoende gekoppeld.

Coppens pleit voor meer aandacht, onderzoek en het sneller inschakelen van politie bij signalen van dit specifieke, gewelddadige patroon — vooral omdat er vaak beeldmateriaal bestaat dat kan dienen als bewijs. Zij waarschuwt dat zonder betere kennis en minder taboe zulke ernstige gevallen sneller over het hoofd blijven.