Verhuurder verliest kort geding tegen Broersen (Volt): 'Andrew Tatevibes' niet onrechtmatig
In dit artikel:
Vastgoedondernemer Marcel Melis verloor een recent kort geding tegen Juliet Broersen, fractievoorzitter van Volt in Amsterdam. Aanleiding waren uitspraken tijdens een raadsdebat over Melis’ verhuurpraktijken — eerder beschreven in Het Parool — waarbij hij vrouwelijke huurders om toegang tot hun sociale media vroeg. Na een gemeentelijke boete zei wethouder Zita Pels dat ze hoopte dat Melis de stad verliet; Broersen voegde toe dat haar indruk van zijn online beelden haar “een beetje Andrew Tatevibes” gaf. Melis vond dat die woorden neerkwamen op een beschuldiging van seksuele intimidatie en eiste rectificatie wegens reputatieschade en zakelijke verliezen.
De rechtbank oordeelde dat Broersen geen onrechtmatige uitlating heeft gedaan en dat zij geen feitelijke vergelijking met Andrew Tate heeft gemaakt, maar een waardeoordeel uitte over Melis’ vroegere handelswijze. De rechter benadrukte de grote vrijheid die politici toekomt bij het bespreken van maatschappelijke thema’s zoals woningnood en het gedrag van verhuurders. Door toevoegingen als “een beetje” en “vibes” zou duidelijk zijn geweest dat het om een indruk ging, geen letterlijke gelijkstelling. Rectificatie werd daarom niet toegewezen; Melis moet wel circa 2.000 euro aan proceskosten vergoeden, waaronder een deel van Volt’s advocaatkosten. De rechter erkende dat de uitspraken ingrijpend voor Melis zijn geweest en dat Broersen meer rekening had mogen houden met de impact, maar vond de vrijheid van meningsuiting prevaleren.
Broersen reageerde opgelucht en benadrukte het belang van vrije politieke woordvoering, maar noemde ook de persoonlijke druk en kosten die de zaak haar en haar collega’s opleverden. Melis toonde zich teleurgesteld en bezorgd over de maatschappelijke consequenties: hij vindt dat de uitspraak het vertrouwen in de politiek onder druk zet en waarschuwt dat niet iedereen de middelen heeft om zich zo te verweren. De zaak weerspiegelt een spanningsveld tussen bescherming van reputatie en de ruimte voor politici om scherp kritiek te leveren op commerciële praktijken in een gevoelige sector als de woningmarkt.