Verfrissend dat 'La petite dernière' onderstreept dat seksualiteit vooral iets is om te vieren

In dit artikel:

In La petite dernière volgt regisseur Hafsia Herzi de 17-jarige Fatima, een praktiserende moslima die na haar eindexamen voorzichtig haar weg zoekt in de queerwereld. Aan het begin krijgt ze te horen dat haar longen ontstoken zijn na een astma-aanval, maar de echte oorzaak ligt dichter bij huis: op school is ze net in gevecht geraakt nadat iemand haar voor lesbienne uitschold, terwijl haar vriendje aanstoot op een huwelijk. Fatima breekt met hem en gaat vervolgens via een datingapp anoniem op zoek naar vrouwen, op haar eigen tempo en zonder dat de film haar zoektocht reduceert tot louter conflict.

De kracht van de film zit juist in die relatieve rust: in plaats van een verhaal vol harde afwijzing of spectaculaire dramatiek laat Herzi zien hoe Fatima nieuwsgierig ontdekt wat bij haar past in liefde en seksualiteit. Haar relatie met Ji-Na geeft haar wel een dubbelleven, maar het verdriet na die romance weegt zwaarder dan morele strijd. De film is daardoor opvallend positief en vierend over haar geaardheid, al zorgt het beperkte aantal andere spanningsbronnen soms voor een wat kabbelend tempo. Nadia Melliti speelt Fatima raadselachtig en gelaagd, waardoor je haar innerlijke wereld niet volledig kent, maar wel blijft volgen. Juist de alledaagse scènes met haar familie en medestudenten geven de film warmte en laten zien hoe Fatima langzaam haar plek zoekt.