Verdriet en opluchting bij Iraniërs op luchthaven Istanbul: 'Dit was erger dan oorlog'

In dit artikel:

Op de luchthaven van Istanbul spreken meerdere Iraniërs die terugkeren naar Iran over hun angst en ontzetting na de recente protesten. Een 60-jarige spoedeisendehulparts, die anoniem blijft onder de naam Reza, zegt de afgelopen week niets te hebben gezien dat erger was dan oorlog: volgens hem lagen ziekenhuisgangen vol doden terwijl ouders naar de lichamen van hun kinderen zochten; gewonden durfden vaak niet eens naar het ziekenhuis te komen. Hij is tijdelijk naar het buitenland gereisd om bij te komen, maar wil later terugkeren omdat mensen zich volgens hem niet met blote handen tegen gewapende veiligheidstroepen kunnen verzetten.

Meerdere reizigers vertellen soortgelijke verhalen. Een vrouw uit Isfahan meldt dat de zoon van een kennis is doodgeschoten; een man die Fardin wordt genoemd beschrijft hoe jongeren in Teheran worden gearresteerd en gedood. Velen spreken anoniem omdat kritiek of interviews als vergrijp kunnen worden gezien, met het risico op geen eerlijk proces. Toch hopen enkelen dat het internationale publiek hen hoort en dat Iran op een dag vrijer zal zijn.

Op het vliegveld overheerst onzekerheid over familieleden en de toekomst: reizigers maken zich zorgen over zieke of niet-bereikbare familie in Teheran, stemmen trillen als moeders worden uitgezwaaid. Sommige mensen verwijderen uit voorzorg telefoongegevens, anderen willen niet praten over politiek uit angst. Een veelgehoorde klacht is de internetblokkade, die communicatie met thuis vrijwel onmogelijk maakte en het gevoel van machteloosheid vergrootte.

Kort samengevat: reizigers uit Iran getuigen van grootschalig en hardhandig geweld tegen demonstranten, diepgewortelde angst en inkapseling van informatie, en van een bevolking die, ondanks risico’s, haar leed en hoop op verandering probeert te laten horen.