Verdeeldheid over aanvallen op Iran, maar Congres fluit Trump niet terug
In dit artikel:
Democratische pogingen om president Trump via het Congres te dwingen te stoppen met militaire acties tegen Iran zijn mislukt: een motie die directe aanvallen naar voren wilde stopzetten strandde deze week eerst in de Senaat en sneuvelde vervolgens ook in het Huis van Afgevaardigden. Het debat speelt zich af bijna een week na gezamenlijke Amerikaanse en Israëlische aanvallen op Iran en draait om de vraag of die nieuwe escalatie noodzakelijk is.
De politieke verdeeldheid is groot. Republikeinen, die zowel in het Huis als de Senaat de meerderheid hebben, blokkeerden initiatief op grond van de War Powers Resolution van 1973, die de president alleen in een noodsituatie toestaat troepen zonder congresgoedkeuring in te zetten. De regering stuurde extra troepen naar het Midden-Oosten zonder voorafgaand mandaat van het Congres; eerdere operaties werden volgens het artikel ook zonder breed parlementair overleg uitgevoerd.
Ook binnen Trumps achterban groeit teleurstelling. Cooper Jacks, 19 en voorzitter van een Republikeinse jongerenclub in Georgia, zegt dat veel jonge aanhangers juist hadden gehoopt op "geen nieuwe oorlogen" en voelt zich verraden door de president. Kritiek komt bovendien van prominente rechtse stemmen zoals Tucker Carlson, Megyn Kelly en zelfs Marjorie Taylor Greene, die het presidentsoptreden afkeuren of verdenken van te grote Israëlische invloed.
In Washington komen veteranen samen voor hun jaarlijkse ontmoetingen met beleidsmakers — juist nu, terwijl zij blijven pleiten voor betere nazorg en pensioenen. Oorlogsveteraan Joseph Chenelly benadrukt de offers van militairen en hoopt dat de regering goede redenen heeft voor het ingrijpen: "Iedereen hier weet dat wij zware offers brengen in de oorlog."
Peilingen van CNN tonen dat ongeveer 60 procent van de Amerikanen de aanvallen afkeurt, maar onder Republikeinen is er juist meer steun, een tegenstrijdigheid gezien hun algemene voorkeur voor terugtrekking uit buitenlandse conflicten. De regering heeft bovendien wisselende rechtvaardigingen gegeven voor de actie — van regimewissel tot dreiging van kernwapens en het voorkomen van vergelding op Israël — wat de onrust en verwarring onder zowel publiek als politieke bondgenoten vergroot.