Veel huiseigenaren betalen ongemerkt te veel hypotheekrente - controleer je risicoklasse

In dit artikel:

Een hogere WOZ-waarde kan huiseigenaren niet alleen hogere belastingen opleveren, maar ook een lagere hypotheekrente. Dat gebeurt wanneer de verhouding tussen de resterende hypotheekschuld en de actuele woningwaarde daardoor in een lagere risicoklasse valt. Banken rekenen bij hypotheken zonder Nationale Hypotheek Garantie vaak een risico-opslag boven op de basisrente. Hoe hoger de lening ten opzichte van de woningwaarde, hoe groter die opslag meestal is.

Banken passen de risicoklasse niet altijd automatisch aan. Huiseigenaren moeten daarom vaak zelf hun nieuwe WOZ-waarde doorgeven en om een renteverlaging vragen. In een voorbeeld van de Consumentenbond steeg de woningwaarde van €450.000 naar €495.000, terwijl de hypotheekschuld door aflossingen daalde van €410.000 naar €395.000. De schuld kwam daardoor onder 80 procent van de woningwaarde uit. Bij ABN AMRO kon de rente in dat voorbeeld met 0,11 procentpunt omlaag, wat in het eerste jaar ruim €400 bruto scheelde.

De besparing verschilt per geldverstrekker, omdat banken verschillende risicoklassen hanteren. Huiseigenaren kunnen hun actuele schuld delen door de woningwaarde en de uitkomst met honderd vermenigvuldigen. Vervolgens kunnen zij de tariefgrenzen van hun bank controleren. Sommige banken accepteren de WOZ-beschikking, terwijl andere een desktop- of volledige taxatie eisen, mogelijk tegen betaling.

De mogelijkheid is vooral relevant voor hypotheken zonder NHG. Bij een bankspaarhypotheek kan een lagere hypotheekrente bovendien ook de spaarrente verlagen, waardoor het voordeel anders uitpakt. De genoemde besparing is bruto en het netto voordeel valt door de hypotheekrenteaftrek lager uit. Blijft de schuld net boven een grens, dan kan een beperkte extra aflossing helpen, maar alleen als er voldoende financiële buffer overblijft.