Veel bezorgdheid om Houthi's, maar weinig actie

In dit artikel:

De Houthi’s in Jemen vormen opnieuw een ernstige bedreiging voor Saudi-Arabië en de scheepvaart rond de strategische Bab al-Mandeb. Hoewel de beweging ermee kan dreigen de zeestraat af te sluiten, is een volledige blokkade waarschijnlijk niet in haar belang: dat zou een zware internationale tegenreactie kunnen uitlokken. De dreiging dient vooral om Iran, dat de Houthi’s steunt, te helpen en Saudi-Arabië onder druk te zetten.

De spanningen tussen de Houthi’s en Saudi-Arabië bestaan al sinds de eerste Houthi-opstand in 2004. In 2009 stuurde Riyad grondtroepen naar Jemen. De Houthi’s bewezen in 2019 al dat zij Saudi-Arabië diep kunnen raken, toen aanvallen met drones op de olie-installaties van Abqaiq en Khurais de Saudische productie tijdelijk stillegden.

De recente raketaanvallen veroorzaakten opnieuw grote onrust. In Mekka ging het luchtalarm af, doelen in de omgeving van Riyad werden geraakt en de belangrijke Oost-West-oliepijplijn kwam tijdelijk buiten bedrijf. Saudi-Arabië wil de Houthi’s uitschakelen, maar heeft daarvoor volgens de analyse internationale steun nodig.

Die steun komt moeilijk tot stand. De Verenigde Staten hebben weinig animo om Riyad te helpen, mede door hun betrokkenheid bij het conflict met Iran. Israël bestrijdt de Houthi’s wel, maar botst met Saudi-Arabië over het Saudische buitenlandse beleid en de weigering om zich bij de Abrahamakkoorden aan te sluiten. De Verenigde Arabische Emiraten, eerder een bondgenoot van Riyad in Jemen, zijn door meningsverschillen over de aanpak afgehaakt.

Ook Egypte houdt zich afzijdig. Het land heeft economisch belang bij vrije scheepvaart door de Bab al-Mandeb vanwege het Suezkanaal, maar president Sisi wil zijn leger niet in een uitzichtloze oorlog storten. Een recente militaire overeenkomst tussen Saudi-Arabië, Pakistan en Turkije heeft evenmin tot concrete steun geleid.

Daardoor staat Saudi-Arabië grotendeels alleen. Dat geeft de Houthi’s ruimte om hun aanvallen voort te zetten en versterkt volgens de analyse tegelijk de onderhandelingspositie van Iran. Hun huidige focus ligt op Saudi-Arabië, maar hun vijandigheid tegenover de Verenigde Staten en Israël blijft volgens het artikel onveranderd.