Van Weel geeft toe dat hij de Kamer op het verkeerde been zette, maar alleen FVD steunt de motie van wantrouwen: JA21 zat 'echt op het randje'

In dit artikel:

Minister van Justitie David van Weel gaf tijdens een laat Kamerdebat toe dat de Algemene Rekenkamer gelijk had over zijn eerdere uitleg van achtergebleven aangiftes. In 2024 bleven ongeveer 10.000 aangiftes van zware misdrijven liggen, onder meer wegens geweld, harddrugproductie en identiteitsfraude. Zo’n 7.000 zaken werden direct niet opgepakt; ongeveer 3.000 werden wel gestart maar later stopgezet wegens gebrek aan capaciteit.

Van Weel had eerder gezegd dat de Rekenkamer een vertekend beeld schetste en dat het vooral om meldingen zonder concrete aanknopingspunten ging. Volgens de Rekenkamer gold dat echter voor slechts ongeveer 10 procent van de zaken. Toen de PVV een motie van wantrouwen indiende, erkende Van Weel dat de Kamer zich door zijn uitleg op het verkeerde been gezet had en dat de Rekenkamer gelijk had. Hij zei daarmee niet expliciet dat hij de Kamer verkeerd had geïnformeerd.

Alleen Forum voor Democratie steunde de motie. JA21, SP en de coalitiepartijen stemden tegen, waardoor Van Weel aanbleef. JA21-Kamerlid Ingrid Coenradie zei dat haar partij bijna voor had gestemd, maar uiteindelijk genoegen nam met de laatste toezeggingen van de minister. Volgens haar moet Van Weel voortaan direct volledige duidelijkheid geven.

In het debat werd ook verwezen naar een eerdere kwestie rond de moord op Lisa uit Abcoude. Van Weel had toen het aantal agenten dat haar dossier zou hebben bekeken veel hoger voorgesteld dan uit de feiten bleek en moest daarvoor excuses maken. Oppositiepartijen zien hierin een patroon waarbij de minister eerst stellige informatie geeft en die later nuanceert of corrigeert.

De kritiek gaat volgens het artikel niet alleen over politieke betrouwbaarheid, maar ook over de slachtoffers achter de 10.000 zaken. Excuses veranderen niets aan het feit dat hun aangifte bleef liggen. De auteur pleit daarom voor een overzicht binnen een maand van de zaken die alsnog worden opgepakt, met verantwoordelijke instanties en deadlines. Ook zou de Rekenkamer halfjaarlijks moeten controleren hoeveel aangiftes van zware misdrijven blijven liggen.