Van tienerdroom tot tokkelinstrument: het verhaal van een jonge, vrouwelijke gitaarbouwer

In dit artikel:

De 26-jarige Orla Strijker uit Schuinesloot bouwt en repareert gitaren in de werkplaats die ze bij haar ouderlijk huis heeft ingericht. Op haar twintigste begon ze haar eigen bedrijf, na een vroege kennismaking met gitaaronderhoud en -bouw in een grote gitaarwinkel. Daar liep ze ook stage en leerde ze de praktijk van het repareren en onderhouden van instrumenten.

Strijker wist al op haar dertiende dat ze gitaarbouwer wilde worden. Na de middelbare school volgde ze een mbo-opleiding scheepsbouw, vooral vanwege de technische kennis en het werken met machines. Op haar zeventiende vertrok ze naar Canada voor een gespecialiseerde opleiding. Zes maanden werkte ze daar onder begeleiding van de Nederlands-Canadese gitaarbouwer Sergei de Jonge. Die ervaring bevestigde haar liefde voor het vak, al blijft ze voorlopig in Schuinesloot werken.

Bij het bouwen besteedt Strijker veel aandacht aan de invloed van hout op de klank en het uiterlijk van een gitaar. Voor bovenbladen gebruikt ze onder meer licht en stevig sparrenhout; voor de zij- en achterkant onder andere cocobolo en mahonie. In het bovenblad verwerkt ze houten verstevigingslatten, die de spanning van de snaren opvangen en vervorming voorkomen. Als een onderdeel niet aan haar eisen voldoet, maakt ze het opnieuw. Zo moest ze een kromgetrokken bovenblad wegdoen omdat ze te lang had gewacht met lijmen.

Twee dagen per week bouwt Strijker nieuwe instrumenten, de overige tijd voert ze reparaties en onderhoud uit. Omdat bestellingen onregelmatig binnenkomen en ze geen concessies wil doen aan de kwaliteit, belooft ze geen vaste opleverdatum. Het mooiste aan haar werk vindt ze dat ze mensen kan helpen aan een instrument dat echt bij hen past. Hoewel Canada haar aanspreekt, bouwt ze haar gitaren voorlopig in haar eigen werkplaats in Schuinesloot.