Van schuldsanering naar chauffeurskunst. Gerrit (45) uit Veelerveen: 'Ik was geen koorknaapje, maar nu is alles weer op de rit'
In dit artikel:
Gerrit van den Berg (45, bijna 46) heeft na jaren van tegenslag zijn leven weer op de rails gekregen. Hij woont in Veelerveen, vlakbij de Duitse grens, en werkt als chauffeur en assistent‑werkbegeleider bij kringloopwinkel Goud Goed in Winschoten. Zijn dag begint doordeweeks om 7:15 uur, wanneer hij met de bestelbus op pad gaat om collega’s met een afstand tot de arbeidsmarkt op te halen en naar hun werkplek te brengen.
Gerrit verhuisde ooit van het Brabantse Nieuwendijk/Hank naar het Noorden vanwege de liefde en werkte sindsdien in allerlei banen: magazijn, bouw, transport en zelfs als matroos. Na een periode van ziekte en een WIA‑uitkering belandde hij drie jaar lang buiten het arbeidsproces en raakte hij diep in de schulden. Hij zegt zelf dat hij fouten heeft gemaakt in die tijd, maar die hoofdstukken heeft hij afgesloten.
De ommekeer begon met vrijwilligerswerk bij de kringloop en het zelf initiatief nemen toen zijn uitkering dreigde te stoppen. Hij meldde zich bij Afeer, het sociaal ontwikkelbedrijf voor Oldambt, Pekela en Westerwolde, dat hem een Overbrugbaan gaf: een tijdelijke werkplek bedoeld om mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt weer ritme en ervaring te bieden. De proefperiode leidde tot een contract en later een vaste functie toen bij de kringloop een baan vrijkwam. Gerrit noemt de Overbrugbaan cruciaal: werk creëert kansen, netwerken en maakt de stap naar regulier werk veel kleiner.
In zijn rol combineert hij praktische taken met mensgericht leidinggeven: hij haalt deelnemers op, maakt de dagplanning, zorgt dat iedereen op de juiste plek staat en vult waar nodig gaten in. Omdat veel collega’s een “rugzakje” hebben, is zijn eigen verleden een voordeel; hij kan makkelijk contact maken en oordeelt niet snel. Ordening en structuur zijn belangrijk voor hem — hij houdt ervan “orde te scheppen” — en hij is trots dat hij binnen de organisatie veel zelfstandigheid krijgt.
Privé is het ook rustiger: schulden zijn afbetaald, hij woont prettig in het groen en hij verwacht binnenkort voor de derde keer vader te worden. Gerrits verhaal illustreert hoe tijdelijke werktrajecten en eigen inzet kunnen leiden tot herstel, werkhervatting en nieuw perspectief. De krant portretteert hem in de rubriek De Ommezwaai, die verhalen van mensen die het roer omgooiden verzamelt.