Van radicale cinema tot sadomasochistisch liefdessprookje: dit zijn de beste films van 2026 (tot nu toe)

In dit artikel:

Dit jaar leverde de cinema al opvallend veel hoogtepunten op, van grote festivalwinnaars tot verrassende publieks- en genrefilms. Op de bovenste plekken staan onder meer **Sound of Falling** van **Mascha Schilinski**, een donker en gelaagd Duits familiedrama dat meer dan een eeuw aan herinneringen, trauma’s en vrouwelijke levens in één boerderij samenbrengt, en **Silent Friend** van **Ildikó Enyedi**, waarin een eeuwenoude ginkgo-boom op een Duitse campus uitgroeit tot een bijna spirituele hoofdrolspeler.

Ook **Sîrat** van **Oliver Laxe** valt op met een verstilde maar intens fysieke reis door de woestijn, waar een vader zijn verdwenen dochter zoekt tussen ravers en geluidsgolven. De oorlogsdocumentaire **2000 Meters to Andriivka** van **Mstyslav Tsjernov** volgt Oekraïense soldaten van heel dichtbij via bodycams en toont de oorlog zonder heldenverering. **Resurrection** van **Bi Gan** is een visueel overvol eerbetoon aan de filmgeschiedenis en aan dromen zelf, terwijl **The Secret Agent** van **Kleber Mendonça Filho** uitgroeit tot een politieke thriller en liefdesbrief aan de cinema.

Daarnaast springen **No Other Choice** van **Park Chan-wook** en **Marty Supreme** van **Josh Safdie** eruit als scherpe, eigenzinnige verhalen over ambitie, competitie en een systeem dat mensen vermorzelt. **The Drama** van **Kristoffer Borgli** fileert moderne relationele nervositeit, **Pillion** verrast als romantisch en expliciet sadomasochistisch liefdesverhaal, en **Blue Heron** van **Sophy Romvari** kijkt via herinneringen terug op een gezin dat langzaam uit elkaar valt. Tot slot bewijst **Obsession** van **Curry Barker** dat ook een klein-budgethorrorfilm groot kan uitpakken: geestig, ongemakkelijk en echt angstaanjagend.