Van Meijeren (FVD) ontmaskert Hermans: de VWS-minister duikt weg achter 'respect' als hij haar de eigen abortusevaluaties voorhoudt

In dit artikel:

Tijdens de behandeling van de VWS-begroting in de Tweede Kamer ontstond donderdag een confrontatie tussen minister van Volksgezondheid Sophie Hermans (VVD) en FVD-Kamerlid Gideon van Meijeren over de naleving van de abortuswet. Opvallend was dat de antwoorden op vragen over medische ethiek en abortus niet vooraf schriftelijk waren verstrekt. Hermans zei dat zij deze onderwerpen bewust mondeling wilde behandelen, omdat het debat volgens haar respectvol en waardig moest verlopen.

Van Meijeren stelde dat de wettelijke toets op de noodsituatie van de vrouw in de praktijk nauwelijks wordt uitgevoerd. Volgens hem blijkt uit wetsevaluaties uit 2005 en 2020 dat minder dan de helft van de abortusartsen met patiënten spreekt over de noodsituatie of mogelijke alternatieven, zoals adoptie of pleegzorg. Ook zei hij dat de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd volgens hem niet optreedt tegen overtredingen.

Hermans baseerde haar vertrouwen in de zorgvuldigheid van de praktijk onder meer op een bezoek aan een abortuskliniek in Utrecht, waar zij professionele zorgverleners had ontmoet. Daarnaast verwees zij naar het toezicht van de inspectie en zei zij geen andere signalen van problemen te kennen, behalve rond de toegankelijkheid van abortuszorg. Ze benadrukte dat de wettelijke zorgvuldigheidseisen gelden en dat de inspectie kan ingrijpen wanneer die niet worden nageleefd.

Van Meijeren vroeg vervolgens of een abortus in een laat stadium vanwege de gewenste sekse van het kind als een wettelijke noodsituatie kan gelden. Hermans gaf daarop geen duidelijk ja-of-neeantwoord, maar verweet hem dat zijn benadering niet respectvol was. Van Meijeren wierp tegen dat hij zich juist feitelijk op de wet en de evaluaties baseerde en dat hij geen antwoord kreeg. De voorzitter onderbrak hem toen hij de minister gebrek aan transparantie en handhaving verweet.

Het artikel concludeert vanuit een uitgesproken kritische en opiniërende invalshoek dat Hermans scherpe vragen over de handhaving van de abortuswet ontweek. Ook wordt verwezen naar een eerder debat over de behandeling van extreem vroeg geboren baby’s, als voorbeeld van bredere zorgen over medisch-ethische keuzes en de bescherming van ongeboren en pasgeboren kinderen.