Van houten pop tot machtspoliticus: Rob Jetten maakt zich op voor het premierschap

In dit artikel:

Rob Jetten (38), leider van D66, staat na de verkiezingen van 29 oktober met een historische winst van 26 zetels in de spotlights en wordt door sommigen al als mogelijke opvolger van Mark Rutte gezien. Waar hij vroeger als houterig en zakelijk – de bijnaam “Robo Jetten” – werd weggezet, profileerde hij zich tijdens de campagne ditmaal als een beheerst, bestuurlijk gezicht: jong, redelijk en weinig polariserend. Daardoor wist D66 een opmerkelijke comeback te maken nadat de partij vorig jaar nog werd afgeschreven.

Tegelijk waarschuwt het artikel dat achter die gladde presentatie de bekende D66-trekken voortleven: strategische beeldvorming, politieke berekening en een moraalgevoel dat volgens de schrijver neigt naar betutteling. Kritiekpunt is dat D66’s inzet voor klimaatmaatregelen en het sluiten van centrales volgens tegenstanders leidt tot hogere lasten voor gezinnen en banenverlies — het optreden bij de Hemwegcentrale, waar sluiting en ontslagen samenkwamen, wordt als illustratief genoemd.

Politiek gezien opent de uitslag ruimte voor een links-middencoalitie met Jetten als gedroomde kandidaat voor het Torentje. Die optie is echter onzeker: de VVD zou niet zomaar steun verlenen als GroenLinks en PvdA meedoen, en de PVV en haar kiezers zullen fel reageren op strikte klimaatpolitiek. Binnen de Haagse wandelgangen wordt Jetten wel gezien als een realistische keuze voor elites in Brussel, media en ambtenarij.

Kortom: het beeld dat volgt is dubbelzinnig. Jetten wordt gevierd als vernieuwend, maar tegelijk getypeerd als voortzetter van het D66-DNA — een mix van slimme campagnevoering en politieke bovenmenselijkheid die volgens critici weinig verandert aan de essentie van de partij.