Van dominee naar atheïst. Frank (52): 'Het geloof glipte uit m'n vingers'

In dit artikel:

Filosoof Frank Hindriks (52), hoogleraar ethiek, sociale en politieke filosofie aan de Rijksuniversiteit Groningen, groeide op in een streng vrijgemaakt gereformeerd gezin in Zuidhorn. Als kind draaide alles om kerk, Bijbel en gehoorzaamheid: tweemaal per zondag naar de kerk, catechisatie, catechismus uit het hoofd leren en nauwelijks ruimte voor twijfel. Hij was lang van plan dominee te worden, maar zijn leven liep anders toen zijn ouders gingen scheiden en zijn vader de kerk verliet.

Tijdens zijn studie economie in Rotterdam en later filosofie begon Hindriks het geloof steeds kritischer te bekijken. Rond zijn 23ste brak hij definitief met de kerk, omdat hij de Bijbel niet langer zag als goddelijke waarheid maar als menselijke overlevering. Dat kostte hem veel: hij verloor bijna al zijn gelovige vrienden, voelde zich eenzaam en moest opnieuw leren hoe je als buitenstaander een sociaal leven opbouwt. De jonge humanisten boden hem uiteindelijk een nieuw netwerk en een plek buiten de kerkelijke kring.

Terugkijkend zegt Hindriks dat het geloof zijn denken lang heeft ingeperkt, maar dat hij zich juist door zijn afscheid ervan persoonlijk heeft ontwikkeld. Hij vindt individualiteit en zelf nadenken belangrijk, en ziet zijn werk als filosoof als bewijs dat hij een eigen, zinvol leven heeft opgebouwd. Volgens hem moet je durven denken en leven buiten opgelegde zekerheden.