Van der Plas slaat spijker op kop: Illegaal vuurwerk uit buurlanden echt probleem, Niet consumentenvuurwerk

In dit artikel:

Caroline van der Plas (BBB) stelde tijdens Pauw & De Wit dat een nationaal verbod op consumentenvuurwerk weinig zal veranderen zolang Nederlanders probleemloos zwaar illegaal vuurwerk uit België, Duitsland en Polen kunnen halen. Volgens haar is het hart van het probleem niet het legale siervuurwerk, maar de invoer van Cobra’s, mortierbommen en ander explosief materiaal én een bredere gezagscrisis: een groep mensen die geen respect heeft voor regels, politie en hulpverleners, en zich niets aantrekt van verboden.

Tegenover haar zei voormalig SP-Kamerlid en oud-voorvrouw van de Nederlandse Politiebond Nine Kooiman dat legaal consumentenvuurwerk “geen rol gespeeld” heeft bij de rellen en pleitte zij voor een totaalverbod. De columnist bekritiseert dit standpunt als symptoombestrijding: algemene verboden treffen vooral de ordentelijke meerderheid, terwijl de echte relschoppers via de zwarte markt doorgaan.

De kernpunten uit het artikel:
- De ellende rond oud en nieuw zou voornamelijk worden veroorzaakt door zwaar illegaal vuurwerk dat van over de grens wordt aangevoerd, niet door herenigingen met sterretjes of siervuurwerk.
- Een nationaal verbod zonder effectieve handhaving en internationale aanpak verplaatst het probleem naar de onderwereld en heeft dus weinig effect.
- Volgens de schrijver hoort het vuurwerkprobleem bij een bredere afkalving van gezag: geweld tegen conducteurs, hulpverleners en politie zijn voorbeelden van die trend.
- Oplossingen moeten volgens de auteur bestaan uit grensoverschrijdende (Europees gecoördineerde) aanpak van zwaar vuurwerk, strengere straffen voor geweld tegen hulpverleners en consequente handhaving, in plaats van louter morele veroordeling en algemene beperkingen voor burgers.

De tekst sluit af met een oproep om politieke terughoudendheid ten opzichte van vrijheden te vermijden en pleit voor steun aan een beweging die zich verzet tegen wat de auteur ziet als voorbijgaande politieke correctheid en het behoud van tradities.