Van de Zuidas naar de Stopera: hoe voormalig advocaat en PvdA-raadslid Hendrik Jan Biemond (57) wethouder voor PRO werd

In dit artikel:

Hendrik Jan Biemond (57) is vorige week beëdigd als wethouder Financiën, Personeel & Organisatie, Kunst & Cultuur en Dierenwelzijn namens PRO Amsterdam. De benoeming plaatst een voormalige Zuidas-advocaat en oud-officier van justitie midden in het Amsterdamse college, een stap die zijn loopbaan van commerciële topjurist naar lokaal bestuurder markeert.

Biemond groeide op in Maassluis, studeerde rechten in Leiden en begon zijn loopbaan op de Zuidas bij Loeff Claeys Verbeke (later Allen & Overy). Hij specialiseerde zich in fraude- en effectenrecht, wisselde in 2002 de advocatuur tijdelijk in voor het Openbaar Ministerie en leidde daar onder meer de fraudezaak rond het supermarktconcern Ahold. Na vijf jaar keerde hij terug naar Allen & Overy, waar hij partner werd; afgelopen jaar nam hij afscheid van die kantoorrol.

Zijn trackrecord is divers en soms controversieel: als advocaat verdedigde hij grote bedrijven, onder wie tabaksproducenten, terwijl hij bij het OM juist zware economische delicten beproefde. Collega’s en vrienden kenmerken hem als intelligent, onafhankelijk en niet gebonden aan vaste clubjes. Dat bleek ook tijdens zijn afscheid bij A&O: hij koos voor een bijeenkomst met alle medewerkers in plaats van het gebruikelijke partnerdiner, een beslissing die commentaar uitlokte maar volgens bekenden typerend is voor zijn persoonlijke stijl.

Politiek is Biemond geen nieuwkomer. Hij was van 2018 tot 2022 gemeenteraadslid voor de PvdA en fungeerde recent als formateur bij coalitieonderhandelingen tussen PRO en D66. Binnen die context werd hij door partijgenoten lange tijd als potentiële wethouder gezien; zijn achtergrond als advocaat en officier van justitie gaf hem kennis van bestuurlijke en juridische dossiers die in het college van pas komen. Ook werd opgemerkt dat hij tijdens raadsdebatten aandachtig luistert en veel registreert, wat hem tot een strategische en vaak stille kracht maakte.

Zijn imago kent echter ook spraakmakende momenten: in 2019 liep Biemond tijdens Pride in Amsterdam met vier anderen in een boerka om te protesteren tegen een gedeeltelijk verbod op gezichtsbedekkende kleding. De actie bracht landelijke kritiek en interne politieke discussie teweeg; Biemond zag het als een persoonlijke, provocerende uiting tegen het verbod, niet als een pleidooi voor het kledingstuk zelf. Dat incident illustreert hoe zijn persoonlijke keuzes snel een politieke lading krijgen.

Cultureel is Biemond actief en betrokken: hij zat in besturen van het Holland Festival en theatergezelschappen en volgt uiteenlopende muziek en podiumkunst. Die belangstelling neemt hij mee naar zijn portefeuille voor kunst en cultuur; hij benadrukte bij zijn beëdiging de rol van kunst om maatschappelijke thema’s voelbaar te maken, en wees op de verantwoordelijkheid van overheid en bedrijfsleven in discussies zoals de klimaatcrisis.

Kennissen verwachten dat Biemond zijn financiële en juridische expertise inzet om de gemeentelijke begroting te bewaken en tegelijk bruggen te slaan binnen het college. Tegelijk wordt van hem verlangd dat hij de omschakeling maakt van adviseur naar besluitvormer: waar hij als advocaat kon adviseren, moet hij nu knopen doorhakken en verantwoordelijkheid dragen. Zijn stijl wordt omschreven als scherp en doelgericht, maar ook verbindend — een combinatie die volgens betrokkenen zowel tegenstanders als collega’s scherp houdt.

Samengevat: Biemond brengt technische kundigheid, politieke ervaring en culturele betrokkenheid naar de Stopera, maar zal zich moeten aanpassen aan de politieke tempo’s en het directe publieke toezicht dat bij het wethouderschap hoort.