Van de woestijn naar de top van de medaillespiegel: hoe België dankzij jarenlang plan en "magneten" opklom tot dé tijdritnatie

In dit artikel:

België voert na zeven tijdritten op het WK wielrennen in Montréal de medaillespiegel aan met vier medailles: goud voor Remco Evenepoel, die zijn vierde wereldtitel tijdrijden op rij behaalde, zilver voor junioren Vic De Smet en Yana Decruyenaere en brons voor beloftenrenster Luca Vierstraete. De sterke start vormt een opvallend contrast met de magere Belgische resultaten in de eerste jaren van het WK tijdrijden.

Tussen 1994 en 2017 veroverden Belgische deelnemers slechts drie medailles, allemaal gouden. Sinds 2018 is de ommekeer compleet: in de negen daaropvolgende WK’s verzamelde België 26 tijdritmedailles, waaronder vijf gouden, negen zilveren en twaalf bronzen. Elf daarvan kwamen bij de elite, zeven bij de beloften en acht bij de junioren.

Volgens bondscoach Serge Pauwels is het succes het resultaat van een langdurige aanpak van Belgian Cycling. Carlo Bomans en Jos Smets startten ongeveer vijftien jaar geleden met testtijdritten voor jonge renners en rensters. Dat initiatief groeide uit tot de Chronochallenge, een regelmatigheidscriterium van vier tijdritten, inclusief het Belgisch kampioenschap.

Ook kopmannen als Evenepoel en voormalig tijdritspecialist Victor Campenaerts droegen bij aan een bredere tijdritcultuur. Via WorldTour-teams, ontwikkelingsploegen, clubs en trainers verspreidde bovendien meer kennis over onder meer warming-up, wedstrijdindeling en voeding. Met nog zes wegritten te gaan, kan België zijn medailleoogst verder uitbreiden. De vroege voorsprong geeft de ploeg alvast extra rust en verlaagt de druk voor de rest van het WK.