Van 47 graden in de stad tot 24,5 in het bos: hoe houden we onze steden koel?

In dit artikel:

Satellietbeelden van ESA tonen hoe groot de hitte-eilanden in steden kunnen zijn: in Brussel liep het verschil met het nabijgelegen Zoniënwoud op tot meer dan 20 graden. Landschapsarchitect Bas Smets, bekend van onder meer Tour & Taxis in Brussel, Nieuw Zuid in Antwerpen en de omgeving van de Notre-Dame in Parijs, zegt dat steden vooral anders met water en groen moeten omgaan om bewoners beter te beschermen tegen extreme warmte.

Volgens Smets ligt het probleem in de manier waarop steden sinds de jaren zestig zijn ingericht: regenwater wordt zo snel mogelijk afgevoerd via verharde oppervlakken en riolen. Daardoor ontstaan stroomafwaarts overstromingen, terwijl in de stad zelf de bodem uitdroogt en bomen minder toegang hebben tot grondwater. Hij pleit ervoor om regenwater net ter plaatse op te vangen, bijvoorbeeld onder stoepen, in parken en andere groene zones, zodat planten en bomen het water kunnen gebruiken om via verdamping voor verkoeling te zorgen.

Smets ziet Parijs als een voorbeeld van die aanpak. Onder burgemeester Anne Hidalgo is daar veel verharding weggehaald, zijn fietspaden en bomen aangelegd en is het autoverkeer in het centrum teruggedrongen. Volgens hem groeit ook in andere steden het besef dat klimaatverandering niet alleen meer hitte, maar ook langere droogtes en natte periodes brengt, en dat stadsontwerp daarop moet worden aangepast.