Valpartijen, misslagen, dubbele valse starts - in Thialf bezweken zelfs toppers onder de druk
In dit artikel:
„Ik ben gewoon een beetje gebroken.” Met die woorden verliet Joy Beune dinsdagavond het ijs in Thialf, ontroostbaar nadat ze zich niet had geplaatst voor de olympische 1.500 meter en ook buiten de wedstrijd op de 5.000 meter viel. Beune, dit seizoen vaak onverslaanbaar op de 1.500 m, maakte een kleding- en een technische fout waardoor ze als vierde eindigde en daardoor geen startplek voor Milaan kreeg — een klap die ze vergelijkt met een gebroken hart.
Het olympisch kwalificatietoernooi (OKT) in Heerenveen bleek de afgelopen vijf dagen opnieuw een emotionele achtbaan: alles of niets voor Nederlandse schaatsers die dromen van de Spelen. Het toernooi in Thialf leverde verrassingen en drama’s op alle afstanden op. Er waren routinematige fouten van gevestigde namen — Marrit Fledderus maakte twee valse starts op de 500 m, Jutta Leerdam maakte een zware val op de 1.000 m en Kjeld Nuis slaagde er niet in zich te plaatsen voor zijn favoriete 1.500 m — maar er waren ook opkomende talenten en onverwachte overwinningen.
Stijn van de Bunt (21) uit Lopik verraste door overtuigend te winnen op zowel de 5.000 als 10.000 meter, en daarmee zijn naam op te dringen voor teamplaatsen. Sprinter Femke Kok domineerde de korte afstanden (500 en 1.000 m) en klopte, tegen alle verwachtingen in, ook vrijwel onbekend op de 1.500 m: ze werd tweede en verdient daarmee eveneens een olympisch startbewijs op die afstand. Aan de andere kant toonden sommige ervaren rijders hun klasse onder druk: Joep Wennemars kwalificeerde zich voor drie afstanden ondanks een liesblessure, en Jorrit Bergsma reed met precisie naar een tweede plek op de 10.000 m. Antoinette Rijpma-de Jong, die het seizoen moeizaam was begonnen, koos strategisch om de 3.000 m te laten schieten en pakte de 1.500 m als laatste kans.
Het OKT roept telkens discussie op in Nederland: is dit meedogenloze meetmoment, uniek in de wereld, de beste manier om de sterkste ploeg voor de Spelen samen te stellen? Sommige rijders, zoals Nuis, pleiten voor vooraf aangewezen toppers; de KNSB, vertegenwoordigd door technisch directeur Remy de Wit, verdedigt de huidige aanpak als een wijze om prestaties onder druk te testen — wie het toernooi doorstaat, is beter bestand tegen olympische spanning.
De definitieve selectie is nog niet rond. Bondscoach Rintje Ritsma mag voorstellen doen voor teamsprint, ploegenachtervolging en massastart; daarna bepaalt een commissie de negen mannen en negen vrouwen die naar Milaan gaan. Er zijn drie aanwijsplekken per sekse beschikbaar, maar de bond wil die zo min mogelijk gebruiken. Dat betekent moeilijke keuzes: Beau Snellink lijkt weinig kans via aanwijzing, terwijl Van de Bunt door zijn langeafstandsprestaties nauwelijks te negeren is. Jutta Leerdam lijkt een reële kans te maken op een aanwijsplek omdat haar val als calamiteit kan worden gezien; Beune daarentegen lijkt uitgesloten voor een extra plek op de 1.500 m.
Op 5 januari vindt in Thialf de officiële presentatie van de Nederlandse olympische equipe plaats; dan moet de selectiecommissie de knopen hebben doorgehakt.