Vader zet erfdeel van zoon levenslang onder bewind van zijn zus: door het woordje 'mede' in het testament grijpt de zoon mis

In dit artikel:

Rechtbank Gelderland heeft de vordering afgewezen van een zoon die het levenslange bewind over zijn erfdeel wilde laten vernietigen. Zijn vader had in een testament van 16 juni 2023 bepaald dat zijn dochter zowel executeur als bewindvoerder over de erfenis van haar broer werd. Het bewind zou in beginsel pas eindigen bij het overlijden van de zoon, tenzij de zus eerder vond dat de reden ervoor was vervallen. Voor andere erfgenamen gold een leeftijdsgrens van 30 jaar.

De zoon stelde dat zijn vader ten onrechte dacht dat hij aan een borderlinepersoonlijkheidsstoornis leed. Met een verklaring van zijn psycholoog en gegevens uit zijn huisartsendossier probeerde hij aan te tonen dat die veronderstelling onjuist was. Volgens hem zou zijn vader het levenslange bewind niet hebben ingesteld als hij de juiste informatie had gehad.

De rechtbank paste artikel 4:43 lid 2 BW toe. Een testamentaire bepaling kan wegens een onjuiste beweegreden alleen worden vernietigd als die reden in het testament staat én vaststaat dat de erflater de bepaling zonder die onjuiste veronderstelling niet zou hebben gemaakt. Aan beide voorwaarden was volgens de rechtbank niet voldaan. De aanwijzingen over de vermeende stoornis stamden uit 2017, terwijl vader en zoon later weer jarenlang regelmatig contact hadden. Bovendien noemde het testament het belang van de zoon als zelfstandige reden voor het bewind. De passage over zijn ziekte zei dat het bewind daar ‘mede’ op was gebaseerd. Dat woord maakte duidelijk dat er meerdere redenen waren, waardoor niet kon worden vastgesteld dat de vader zonder die passage van het bewind zou hebben afgezien. Het erfdeel blijft daarom in beginsel levenslang onder het bewind van de zus; partijen dragen ieder hun eigen proceskosten.