UW PORTEMONNEE WORDT LEEGGEROOFD: Prijzen geëxplodeerd door belastinghonger en klimaatterreur, en het wordt NOG erger!
In dit artikel:
Een scherpe analyse uit januari 2026 concludeert dat het leven in Nederland de afgelopen 25 jaar fors duurder is geworden en legt de grootste schuld bij de overheid. Volgens de tekst zijn prijzen in die periode bijna 80% opgelopen; waar economen vaak wijzen op loonstijgingen, benadrukt het stuk dat veel huishoudens—zoals alleenstaande ouders en zzp’ers—desondanks krap bij kas zitten.
Centraal in het betoog staat dat accijnzen en andere heffingen het consumententarief sterk opdrijven. Tabak krijgt als voorbeeld veel aandacht: shag zou bijna acht keer duurder zijn geworden en sigaretten vijf keer; een pakje dat ooit rond de drie euro kostte, zou nu circa vijftien euro zijn. Marc Willemsen (Trimbos Instituut) wordt geciteerd met de verklaring dat de accijnsverhoging van 2024 “om begrotingsredenen” doorgevoerd werd.
Ook energieprijzen worden als politiek instrument neergezet. Gasprijzen zijn volgens de analyse 4,5 keer hoger dan een kwart eeuw geleden; het stuk stelt dat de belasting op gas nu hoger is dan de marktprijs en noemt dat het gevolg van beleid om van het gas af te gaan. Hoogleraar Machiel Mulder wordt aangehaald: “Het beleid om van het gas af te komen, is al jarenlang gaande.” Volgens de auteur dwingt dit huishoudens richting warmtepompen en isolatie, terwijl juist bewoners van oudere huizen en huurders hiervoor het meeste nadeel ondervinden.
Diensten zijn eveneens duurder geworden: kappersprijzen zouden met 125% stijgen, dierenartskosten met 215% en een biertje op het terras met 121%. Rabobank-experts worden geciteerd met de waarschuwing dat inflatie bij diensten dit jaar boven de 4% kan uitkomen. Tegelijkertijd wijst de analyse op sterke prijsdalingen bij consumentenelektronica (televisies, mobiele telefoons, camera’s), waardoor die producten relatief goedkoop zijn en als afleiding fungeren van stijgende basislasten.
Voedingsmiddelen als aardappelen, eieren en boter zijn fors duurder geworden, en de auteur wijst bredere oorzaken aan: volgens het stuk spelen euromonetair beleid, migratie, en klimaatbeleid een rol in de koopkrachtverslechtering. De tekst sluit met een politieke oproep—kritiek op het kabinet VVD/CDA/D66 en een uitnodiging om DDS en onafhankelijke pers te steunen in verzet tegen hogere lasten en wat de auteur ziet als overheidshypocrisie.