'Undercover' is een perfecte metafoor voor hoe de mannen in 'Plainclothes' leven

In dit artikel:

Carmen Emmi’s speelfilmdebuut Plainclothes portretteert het waargebeurde fenomeen van undercoveroperaties in het New York van de jaren negentig, waarin homoseksuele mannen in openbare wc’s van overdekte winkelcentra werden gelokt en aangehouden. Centraal staat agent Lucas (Tom Blyth), een closeted rechercheur die, juist omdat hij op mannen valt, door zijn eenzame collega’s wordt ingezet als lokaas. Tijdens de stings raakt hij echter onverwacht verliefd op een van zijn doelwitten, Andrew (Russell Tovey), en raakt zijn persoonlijke en professionele leven volledig in verwarring.

Emmi, geïnspireerd door de ervaringen van zijn eigen broer, bouwt de film op als een politiethriller maar zet die genrevorm in om ethische vragen aan de kaak te stellen: wie bepaalt wat strafbaar is en welke consequenties heeft het als wetshandhavers hun positie misbruiken? De film toont hoe de opsporingsmethoden criminilisering en schijnbare morele superioriteit projecteren op de mannen die zij willen “beschermen”.

Visueel werkt Plainclothes met wisselende beeldformaten — korrelig digitaal tegenover VHS-achtige bewakingsbeelden — wat de clandestiene sfeer en het leven in de schaduw versterkt. Lucas’ isolement en zijn familiegeschiedenis (een vader die mogelijk wel, en een moeder die niet doorhad) worden langzaam onthuld, terwijl de conventies van de thriller zorgen voor voorspelbare wendingen en verborgen geheimen rond Andrew. Al met al is het een indringende verkenning van identiteit, macht en hypocrisie binnen wetshandhaving in een tijd waarin homoseksualiteit nog sterk gestigmatiseerd was.