Uitslag Stelling: 'Loon specialist aan banden'

In dit artikel:

Een meerderheid van de deelnemers aan De Stelling van de Dag wil dat de salarissen van medisch specialisten worden ingeperkt, maar demissionair minister Jan Anthonie Bruijn heeft de Tweede Kamer laten weten dat concrete maatregelen niet vóór 2027 haalbaar zijn. De Kamer had afgekondigd dat er al volgend jaar 150 miljoen euro zou moeten worden bespaard op specialistenhonoraria; veel respondenten twijfelen echter dat dat lukt.

Respondenten wijzen de vinger uiteenlopend: sommigen zien het systeem als kernprobleem — ziekenhuizen huren feitelijk winstgerichte eenheden in — anderen leggen de schuld bij zorgverzekeraars die volgens hen claims afwijzen. De groep is verdeeld over de vraag of loonbeheersing prioriteit moet krijgen; ongeveer de helft vindt van wel, de andere helft niet. Politieke kleur speelt mee in het wantrouwen: enkele deelnemers verwachten dat kabinetspartijen eerder bezuinigen op andere groepen dan op de medische sector.

Een belangrijk knelpunt is de organisatievorm van specialisten: veel werken als zelfstandigen in een maatschap, wat volgens respondenten zorgt voor ondoorzichtige inkomens. De Tweede Kamer wil dat specialisten in loondienst treden bij ziekenhuizen om transparantie en beheersbaarheid te vergroten. Specialisten vrezen daardoor meer bureaucratie; veel respondenten geloven die vrees echter niet en vragen eerst duidelijkheid over wie wel of niet in loondienst is.

De meeste stemmers verwachten dat lonen blijven stijgen als er niets verandert. Een meerderheid denkt bovendien dat specialisten flink kunnen verdienen en dat sommige collega’s nevenactiviteiten in privéklinieken of bij de farmaceutische industrie hebben. Er is ook scepsis over mogelijke financiële prikkels voor onnodige behandelingen: enkele deelnemers ervaren korte consulten en hoge rekeningen als teken van een systeem dat winst boven patiëntwaarde zet. Tegelijkertijd waarschuwen anderen dat ingrepen in beloning het vak minder aantrekkelijk kunnen maken en daarmee de kwaliteit in gevaar brengen — “ik wil geholpen worden door de beste dokter”, aldus een respondent.

Kortom: er is brede publieke ontevredenheid over inkomens, transparantie en prikkels in de medisch-specialistische zorg, maar verdeeldheid over oplossingen en realistische verwachtingen van politieke maatregelen.