Uitgerekend nu Ajax gebaat is bij eenheid, zaait trainer Óscar García twijfel met onhandige uitspraak
In dit artikel:
Óscar García trok zich na de 33ste speelronde openlijk terug uit de verantwoordelijkheid voor Ajax’ teleurstellende seizoen. Twee maanden nadat hij als interim-trainer was aangesteld om Ajax richting Europees voetbal te loodsen, zei hij na de nederlaag tegen FC Utrecht: “Dit was niet mijn groep,” en suggereerde daarmee dat eerdere trainers en het beleid verantwoordelijk zijn voor de zwakke selectie. Die afstandelijke formulering is opvallend en onhandig omdat hij op korte termijn juist leiderschap en saamhorigheid nodig heeft.
García (53) kreeg op de persconferentie vragen over het gebrek aan lengte, fitheid en balans in de selectie. In plaats van de spelers publiekelijk te verdedigen — zoals veel moderne coaches doen om rust in de kleedkamer te bewaren — gaf hij impliciet commentaar op hun kwaliteit en op de keuzes van voorgangers en technisch beleid: “Als ze hier spelen, is er iemand die ze goed genoeg vond voor Ajax.” Die uitspraak kan door spelers worden opgevat als een gebrek aan vertrouwen van de huidige trainer, precies terwijl hij de ploeg nog moet overtuigen richting Europees voetbal.
Dat beeld staat haaks op García’s eerste uitlatingen bij zijn komst in maart. Toen noemde hij de vijfde plaats onacceptabel en sprak hij ambitie uit om voor promotie richting tweede plek te strijden, met vertrouwen in het bestaande materiaal. Aanvankelijk leek er even sprake van een kentering: een overtuigende wedstrijd tegen Sparta en een poging om de Klassieker “op de Ajaxmanier” te benaderen. Maar zodra tegenstand toenam, werden de structurele tekortkomingen van de selectie zichtbaar en kon García die steeds minder verhullen.
Zijn directere stijl is geen nieuw fenomeen. In België veroorzaakten soortgelijke kritische opmerkingen bij OH Leuven ruzie met leiding en spelers; technisch directeur Gyorgy Csepregi noemde die communicatie “echt een no‑go” en zei dat García zo “iedereen plots voor de bus” gooide. In tegenstelling tot trainerstypes die de groep publiekelijk beschermen — voorbeelden als Arne Slot of Francesco Farioli worden genoemd — kiest García vaker voor openlijke kritiek, iets wat intern onrust kan versterken.
De context maakt zijn woorden extra gevoelig: García is slechts tussenpaus, aangetrokken door Jordi Cruijff om het seizoen af te maken, en heeft de selectie maar kort tot zijn beschikking. Hij hintte al op veranderingen komend seizoen, en mogelijk spelen die verwachtingen mee in zijn toon. Feit is dat hij nog twee cruciale momenten heeft — het duel met sc Heerenveen en eventueel de barrage — om Ajax alsnog naar Europees voetbal te sturen. In die fase is groepsgevoel essentieel; met zijn recente opmerkingen riskeert García juist wantrouwen in plaats van eenheid binnen het team.