Uit wanhoop nemen vluchtelingen steeds vaker de gevaarlijke route naar Kreta

In dit artikel:

De auteur vierde Kerst niet in 2025 en trok met honden naar een afgelegen huis in Sellia, een klein dorpje aan de zuidkust van Kreta met uitzicht op het eilandje Gavdos. Wat tot voor kort bijna niemand kende, werd afgelopen jaar plotseling een aankomstpunt voor vluchtelingen: in de eerste helft van 2025 kwamen bijna achtduizend mensen op Kreta aan, veelal via Gavdos. Dat eilandje telt slechts ongeveer 150 bewoners, heeft één boot per dag en geen opvangcapaciteit; in de zomer komen er alleen ruige kampeerders.

Normaal spoelen vluchtelingen aan op de Egeïsche eilanden dicht bij Turkije, maar door toegenomen en gewelddadige pushbacks van de Griekse kustwacht kiezen steeds meer mensen de veel gevaarlijkere route van Libië naar Kreta. Die oversteek gaat door wilde zeeën en wordt bemoeilijkt door gebrek aan voorzieningen. In augustus raakten de opvangsituaties in Heraklion en Chania onhoudbaar; de Griekse premier kondigde daarop een stop op de asielprocedure af, tot woede van het Europees Parlement, maar voerde die maatregel door.

De nieuwe aankomsten bestaan vooral uit mensen uit Soedan, Egypte en Bangladesh — groepen die tot de meest kwetsbaren behoren. Terwijl de auteur op de nachtboot van Piraeus naar Chania zat, spoelden er zeventien verdronken vluchtelingen aan op Gavdos; vijftien personen werden nog vermist. Het verhaal schetst hoe geïsoleerde eilanden, politieke hardheid en gevaarlijke migratieroutes samen leidden tot een humanitaire noodsituatie op Kreta.