Typhoon zei nu wél ja tegen Beste Zangers: 'Muziek voelt weer aan als een bonus'
In dit artikel:
Glenn de Randamie, beter bekend als Typhoon, woont met zijn vrouw Marie op een boerderij in Herxen en gebruikt stilte, rituelen en geloof om na langdurige depressies en burn-outs weer op koers te komen. In dit interview praat de rapper/zanger over zijn huiselijke toevlucht: een tuin richting de dijk met uitzicht over de IJssel, kippen en katten, een houten bord met de Surinaamse tekst Lobi da Basi (liefde is de baas) en kleine reminders op kastdeurtjes met mantra’s die hem helpen “mist in het hoofd” te verdrijven en perspectief te houden.
Typhoon vertelt dat zijn laatste zware periode al een aantal jaren terugligt (een dieptepunt was in 2018) en dat hij door therapie, coaches, spirituele oefeningen en hernieuwde religieuze verbondenheid weer ruimte voelt voor muziek en leven. Die balans uit zich praktisch: minder automatisch ja zeggen, activiteiten clusteren en bewuster kiezen voor optredens die hem energie geven. Muziek blijft zijn middel om mensen te raken; binnenkort verschijnt ook zijn autobiografische boek, en hij werkt aan een tour, nieuwe muziek en deelname aan Beste Zangers.
Het huis wil hij gebruiken als creatieve broedplaats: een kleine studio in de achtertuin waar collega-muzikanten en talenten aan platen kunnen sleutelen. Tegelijk houdt hij van gewone dingen — lompe grappen met vrienden, roadtrips die hem beëindigden op plekken als Zuid-Spanje, New York en Curaçao — en deelt hij het plezier in simpele rituelen zoals samen “doen alsof we op vakantie gaan” en dan thuis blijven.
Typhoon plaatst zijn persoonlijke worstelingen in een bredere context: gevoelens van eenzaamheid en outsider-zijn blijken deels intergenerationeel en raken aan de geschiedenis van zijn familie en Surinaamse achtergrond. Hij bespreekt ook ervaring met etnisch profileren, en de keerzijde van zich uitspreken als publieke figuur: na zijn Zomergasten-optreden in 2020 kreeg hij doodsbedreigingen. Dat weerhield hem niet van politieke betrokkenheid; recent trok hij op een festival, samen met Amnesty en anderen, een rode lijn als protest tegen het geweld in Gaza. Over cancelling zegt hij dat praten in veel gevallen beter is dan meteen afzeggen — hij zocht de dialoog met organiserende partijen in plaats van alleen te boycotten.
Al met al laat Typhoon een artiest zien die actief werkt aan herstel en grenzen, die zijn kunst inzet om te verbinden en die thuis en in kleine rituelen de basis vindt om niet opnieuw te verzanden. Hij hoopt later kinderen te krijgen en wil in zijn leven zowel diepgang als lol laten samengaan.