Twintig minuten 'dood'... 
en weer verder

In dit artikel:

Mark Vijver (53) kreeg op 20 februari 2020 tijdens een hardlooprondje in het Valckensteinse bos (Poortugaal) een hartstilstand. Twintig minuten had hij geen hartslag; de zevende schok van een AED bracht een zwakke circulatie op gang waarna hij meteen geopereerd werd. Vijver lag negen dagen in coma en werd vanwege mogelijke hersenschade meerdere keren gekoeld en weer opgewarmd. Het moment dat hij bij bewustzijn kwam omschrijft hij als buitengewoon: “Alsof iemand door mijn hersenpan heen op een knop drukte.” Een toevallige voorbijganger met een hond ontdekte hem en alarmeerde hulpdiensten, wat waarschijnlijk zijn leven redde.

Voor de gebeurtenis was Vijver ondernemer in de golfbranche, vader en getrouwd; hij sportte veel en achtte zijn gezondheid op orde. Achteraf bleek hij twee vernauwde kransslagaders te hebben — iets wat bij eerdere klachten door een arts niet alarmerend werd bevonden. Na ontslag uit het ziekenhuis op 15 maart 2020 moest hij thuis revalideren onder de lockdownmaatregelen; vijf dagen later kondigde zijn vrouw aan te willen scheiden. Materieel verloor hij veel: banken weigerden hem een lening om de situatie af te kopen, waardoor hij geen huis kon kopen en zich buiten de maatschappij gedrongen voelde.

Vijver noemt zichzelf geen slachtoffer. De ingrijpende ervaring veranderde zijn kijk op het leven; hij is minder bang voor de dood en meer gefocust op positiviteit, dankbaarheid en kansen. Als bewijs van zijn herstel liep hij vorig jaar een halve marathon in 1:59.11. Hij wijst ook op de zeldzaamheid van zijn lot: volgens de door hem aangehaalde 80/80/80-regel overleven relatief weinig mensen een hartstilstand zonder blijvende beperkingen — hij rekent zichzelf tot de circa 1 procent die weer goed functioneert.

De crisis leidde tot een koerswijziging in zijn carrière. Al sinds 2016 geïnteresseerd in crypto en blockchain, startte hij na zijn herstel een bedrijf dat fysieke en digitale eigendommen omzet in digitale tokens om eigendom veiliger en transparanter vast te leggen. Hij gelooft dat tokenisatie uiteindelijk veel tussenpersonen (banken, notarissen, makelaars) kan overbodig maken en ziet zijn onderneming deels als reactie op hoe banken hem na de hartstilstand behandelden. Hij erkent dat dit toekomstbeeld speculatief is, maar zet er actief op in.

Samengevat: een bijna-doodervaring gevolgd door intens herstel, persoonlijk verlies en financiële tegenslag, maar ook een hergeboorte van perspectief en een nieuwe professionele ambitie. Vijver sluit met een nuchtere levenshouding: wat er nog komt ziet hij als “een cadeautje.”