Twee gemeenten hielden loonheffing in tegen 36,93 procent en pasten allebei de loonheffingskorting toe: de rekening volgde bij de aanslag

In dit artikel:

Een werknemer die in 2023 gelijktijdig voor twee gemeenten werkte, moest van de Belastingdienst €10.991 aan inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen bijbetalen. Daar kwam €405 aan belastingrente bij. De Rechtbank Zeeland-West-Brabant oordeelde op 23 oktober 2026 dat deze volledige naheffing terecht is, ook al had de werknemer geen bewuste fout gemaakt.

Bij zijn eerste werkgever verdiende de man €69.229 bruto en werd €22.310 aan loonheffing ingehouden. Bij zijn tweede baan ontving hij €48.988, waarop €16.359 werd ingehouden. In zijn aangifte vermeldde hij alleen het inkomen van de eerste gemeente en trok hij €3.535 aan eigenwoningkosten af. De Belastingdienst ontdekte het tweede inkomen via de gegevens van de werkgevers. Zijn totale inkomen kwam uit op €118.217 en zijn belastbare inkomen op €114.682. Na verrekening van de ingehouden belasting en een voorlopige teruggave resteerde de aanslag.

Volgens de rechtbank mochten beide gemeenten afzonderlijk de loonheffing en loonheffingskorting toepassen. Zij konden niet weten dat de werknemer elders nog inkomen had. Wanneer de inkomens bij de jaarlijkse aangifte worden samengevoegd, valt een deel ervan echter in een hoger belastingtarief en blijkt bovendien dat de heffingskorting dubbel is toegepast. Daardoor is tijdens het jaar te weinig ingehouden; de werknemer betaalt uiteindelijk niet méér belasting, maar wel een deel later.

De uitspraak is relevant voor mensen met meerdere banen, een overstap met overlappende loonbetalingen of een combinatie van loon, AOW en ander inkomen. Zij doen er goed aan de loonheffingskorting maar bij één werkgever of uitkeringsinstantie te laten toepassen en hun voorlopige aanslag in Mijn Belastingdienst aan te passen. Zo kan het verwachte verschil gespreid worden betaald en wordt een hoge naheffing voorkomen.