Trumps gewelddadige wetteloosheid heeft dezelfde politieke logica als die van de Sovjet-Unie en nazi-Duitsland
In dit artikel:
De recente, met telefoons vastgelegde daden van de Immigration and Customs Enforcement (ICE) en de Border Patrol — waaronder de openbare executies van Renee Nicole Good en Alex Pretti, beide 37 en Amerikaanse staatsburgers, in Minneapolis — worden in dit stuk geplaatst binnen een bewust politieke strategie die de rechtsstaat uitholt. De auteur dateert het commentaar op 29 januari 2026 en verwijst ook naar eerdere moorden die maand en naar een onbekend aantal dodelijke slachtoffers en verdwijningen in detentiecentra, zoals het kamp dat ‘Alligator Alcatraz’ wordt genoemd.
Centraal staat de analyse dat de grens door de regering-Trump wordt ingezet als excuus om de normale werking van de wet buiten werking te stellen: door delen van het land te behandelen alsof het grensgebied is ontstaan ruimte voor willekeur en geweld. Dit maakt volgens de schrijver doelbewuste ondermijning van een republikeins rechtsorde mogelijk, waarin juist iedereen onderworpen hoort te zijn aan dezelfde regels. Historische parallellen worden getrokken met totalitaire praktijken van Stalin en nazi-Duitsland, die uitzonderingszones en deportaties gebruikten om terreur te organiseren.
De tekst stelt dat deze strategie niet alleen fysiek geweld inhoudt maar ook een discursieve campagne: leugens, herhaalde clichés en het misbruik van termen als ‘wetshandhaving’, ‘terrorist’ en ‘extremist’ dienen om slachtoffers te delegitimeren en publiek draagvlak te creëren voor repressieve maatregelen. Zulke retoriek normaliseert geweld en maakt het mogelijk dat federale acties tegen politieke tegenstanders of tegen steden met sterke tradities van burgerrechten worden gepresenteerd als legitieme handhaving. Journalisten en media die propaganda onveranderd doorgeven, lopen volgens de auteur medeplichtig te worden door aannames te verspreiden in plaats van feiten te controleren.
Politieke conclusies en eisen volgen direct uit de kritiek: president Trump en anderen die verantwoordelijk worden geacht moeten worden afgezet en juridisch vervolgd; ICE en het Department of Homeland Security moeten worden opgeheven; betrokkenen bij dodelijk geweld moeten grondig worden onderzocht en voor de rechter gebracht. Woorden en framing krijgen een belangrijke plaats in de analyse: taal creëert realiteit en kan repressie al dan niet normaliseren.
Tegelijk benadrukt de auteur dat verzet in steden als Minneapolis essentieel is om de republikeinse rechtsorde te bewaren. Het publiek verzet en het aanspreken van leugens moeten volgens de schrijver de tegenkracht vormen tegen de politiek die de grens als voorwendsel gebruikt om wetten te omzeilen en persoonlijke tirannie op te bouwen.