Trump onderweg, speecht rond 17:30 in Davos. Toespraak Canadese premier Carney over herschikking wereldorde oogst lof

woensdag, 21 januari 2026 (09:25) - GeenStijl

In dit artikel:

Air Force One keerde kort na het opstijgen terug naar Joint Base Andrews vanwege een klein elektrisch probleem; het kamp van Trump meldde dat dit uit voorzorg gebeurde. De president stapte in een ander toestel en zou naar verwachting later die dag in Davos spreken, al liep zijn komst door de vliegtuigwissel vertraging op (oorspronkelijk gepland rond 14:30 lokale tijd, later mogelijk richting 17:30).

In Davos stal de Canadese gouverneur van de Bank of England, Mark Carney, de show met een toespraak die zowel lof als scepsis opriep. Carney haalde Václav Havel aan om te illustreren hoe een internationaal bestel in stand blijft doordat landen en bedrijven meespelen in een illusie — “living within a lie” — en riep op die façades te laten vallen. Tegelijk pleitte hij voor wat hij — via Alexander Stubb — omschrijft als “values-based realism”: vasthouden aan fundamentele normen (soevereiniteit, territoriale integriteit, naleving VN-Handvest, mensenrechten) maar praktischer omgaan met de geopolitieke realiteit en uiteenlopende belangen.

Zijn betoog kreeg bijval van publieke intellectuelen als Rutger Bregman en Glenn Greenwald, maar leidde ook tot scherpe kanttekeningen. Critici wijzen op de tegenstrijdigheid tussen Carneys retoriek en het recente strategische partnerschap dat Canada met China sloot: hoe kun je echt pleiten voor mensenrechten en het VN-Handvest terwijl je tegelijk nauwe banden aangaat met een macht die Taiwan bedreigt en intern mensenrechtenschendingen kent? Sommigen zien hierin opportunistisch pragmatisme dat principiële claims ondermijnt — en verwachten dat Trump deze ontwikkeling zal aanvoeren om alarm te slaan over Canadese koerswijzigingen richting China.

Kort samengevat: Trumps geplande Davos-optreden werd vertraagd door een technisch probleem aan Air Force One, terwijl Carney in Davos een opvallend, polariserend pleidooi hield voor een realistischer, waardegedreven buitenlands beleid — een visie die door recente Canadese stappen richting China meteen ter discussie werd gesteld.