Treinen, pleinen en wijnen. Culi-journalist Jacques gaat op een foodtour in Londen

In dit artikel:

De Eurostar heeft van reizen tussen Nederland en Groot-Brittannië een ontspannen, smaakvolle ervaring gemaakt en Londen veranderd zich in een culinair speelveld. Waar vroeger vliegtickets, wachttijden en weinig inspirerend eten het beeld bepaalden, brengt de spoorverbinding reizigers nu in zo’n vier uur van Amsterdam naar het centrum van Londen — en aan boord wordt serieus gekookt. Eurostar werkte voor het diner samen met topchefs en -specialisten, onder wie tweesterrenchef Jeremy Chan, patissier Jessica Préalpato en sommelier Honey Spencer.

Honey Spencer speelt in het verhaal een centrale rol: zij is een invloedrijke Britse sommelier, liefhebber van (bio‑)dynamische wijnen, auteur en eigenaar van het gewaardeerde Sune in Hackney. Voor de treinselectie moest ze zoeken naar producenten die zowel bij haar duurzame smaak passen als groot genoeg zijn voor de volumes aan boord. Als compromis koos ze onder meer champagnehuis Fleury, een onafhankelijk huis dat biodynamische praktijken hanteert; de overige stille wijnen zijn biolandbouw of biodynamisch. Spencer ziet de wijnen als onderdeel van het reisverhaal en tipt in Londen zelf enkele toonaangevende wijnbars, zoals Naughty Piglets, Yuki en The Barbary.

De reportage koppelt die treinervaring aan een culinaire wandeling door Londen, van het levendige Hackney via Shoreditch en Clerkenwell naar het toeristische maar smakelijke Covent Garden. Hackney’s Broadway Market wordt getoond als een bruisende voedingshub met tientallen verkopers en tientallen buurtzaken; Sune en andere adressen laten zien hoe regionale smaken en creativiteit samenkomen. In Shoreditch zijn specialty coffee‑zaken en moderne Indiase restaurants als Kricket te vinden, en Dishoom biedt een sfeervol, Iraans‑Indiaas geïnspireerd concept met betaalbare small plates.

Langs Clerkenwell en Exmouth Market komt de grote diversiteit aan Aziatische keukens voorbij — Uighur, Japans, Sri Lankaans, Maleisisch — en foodhallen en craft‑beerplekken zoals Mikkeler geven afwisseling. In Covent Garden worden culinaire klassiekers en internationale ketens genoemd; Din Tai Fung levert precies gemaakte dumplings, en Neal’s Yard Dairy biedt Britse en Ierse artisanale kazen.

De tekst plaatst Londen’s culinaire renaissance in bredere context: de stad profiteert van immigratie, kapitaal en een wijkstructuur waardoor elke buurt zijn eigen smaak en scene ontwikkelt. Terugreis naar St. Pancras betekent opnieuw luxe aan boord: Fleury‑champagne en verfijnde gerechten zoals honinggeroosterde wortel met jalapeño en duurzaam gevangen heek met gember en kokosrijst sluiten de twee culinaire dagen af. Kortom: de combinatie van comfortabele hogesnelheidstrein en een bloeiende Londense eetscene maakt de stad aantrekkelijker en bereikbaarder dan ooit voor fijnproevers.