Trap er niet in: Zweeds model is geen 'succes', maar dwang. Handen af van onze jeugd!

In dit artikel:

Nederlandse media juichen het Zweedse besluit om dienstplicht te herstellen toe als oplossing voor personeelstekorten in defensie. In deze opinietekst reageert de auteur fel: wat als lof wordt genoemd, wordt hier bestempeld als de terugkeer van staatsdwang waarbij de staat het recht neemt om jongeren tijdelijk te mobiliseren en in uniform te plaatsen — mogelijk zelfs voor inzet in conflictgebieden. De schrijver noemt dienstplicht een vorm van «tijdelijke slavernij» en betwijfelt of gedwongen opname als wervingssucces gevierd moet worden.

De kritiek spitst zich toe op politieke en morele vragen: voor wie zouden jongeren uiteindelijk kunnen worden ingezet — nationale beleidsmakers, internationale bondgenoten of belangen uit Brussel en Washington? De auteur uit wantrouwen richting het huidige bestuur, verwijzend naar bestuurlijke tekortkomingen zoals de toeslagenaffaire en asielproblematiek, en vreest dat incompetente politici over leven en dood van jongeren zouden kunnen beslissen.

Praktische argumenten in de tekst zijn dat opvoeding en discipline primair thuishoren bij ouders, scholen en verenigingen, en dat een professioneel, vrijwillig leger effectiever en gemotiveerder is dan een formatief van dienstplichtigen die «de dagen aftellen». Er wordt ook gewaarschuwd voor een glijdende schaal: een aangekondigde «selectieve opkomstplicht» zou kunnen uitmonden in breed verplichtende maatregelen.

Tegelijkertijd is de tekst een mobilisatieoproep: lezers worden gevraagd een organisatie (DDS/Liberty Media) te steunen en te doneren om weerstand te bieden tegen wat de auteur ziet als staatsinmenging. Als aanvullende context: meerdere Europese landen overwegen of herinvoeren sinds de geopolitieke verscherping in de regio; voorstanders noemen personeelsproblemen en nationale veiligheid, tegenstanders wijzen op vrijheid, effectiviteit van beroepskrijgsmacht en het risico op politisering van militaire inzet.