Trainen met zware slee helpt jonge sporters sprinten

In dit artikel:

Internationaal onderzoek met vijftig jongens (gemiddeld 17 jaar) in rugbyteams en lacrossespelers toont dat acht weken sprinttraining waarbij sporters een slee vooruitduwen het sprintvermogen verbetert — vooral bij zwaardere belastingen. De onderzoekers wilden daarnaast weten hoe zwaar de slee moet zijn en kozen daarom niet simpelweg voor een percentage van het lichaamsgewicht, maar voor lasten die leiden tot een bepaald snelheidsverlies.

In een vooronderzoek bepaalden ze per deelnemer bij welk gewicht de sprint nog 50% van de onbelaste topsnelheid opleverde; die grens lag tussen ongeveer 45% en 85% van het lichaamsgewicht, wat grote individuele verschillen laat zien. Voor de hoofdstudie werden de deelnemers verdeeld in vier groepen: geen slee, en sledes die 25%, 50% of 75% snelheidsverlies veroorzaakten. Ze deden 6–9 korte sprints per week, verdeeld over twee sessies, over afstanden van 7,5–30 meter, naast hun reguliere sporttrainingen.

Alle groepen verbeterden, maar het grootste effect kwam uit de zwaarste sledelast: die groep werd na acht weken 3,1% sneller, tegen 0,5% voor de controlegroep. De grootste winst zat in de eerste vijf meter van de sprint — dus in de acceleratie — en in het horizontale kracht‑snelheidsprofiel; de krachttoename was het grootst bij de zware belasting.

De studie bevestigt dat duwen van een slee, net als eerder gevonden bij trekken, een effectieve, sprint‑specifieke manier is om kracht en versnelling te verbeteren. Of duwen beter is dan trekken blijft onduidelijk; duwen vraagt meer van het bovenlichaam, wat mogelijk extra relevant is voor rugbyspeelers. Praktische les: bepaal sledelast op basis van individueel snelheidsverlies tijdens geresisteerde sprints en gebruik relatief zware sledes om acceleratie bij jonge veldsporters te maximaliseren.